Czy nerwica żołądka to choroba psychiczna?

Ludzie od wieków oceniają swoje zachowania jako „normalne” lub „nienormalne”. Pod pojęciem „nienormalności” zwykle znajdują się wszystkie zachowania, które nie są akceptowane przez większość społeczności. Problemy psychiczne, które powodowały występowanie nietypowych zachowań lub sposobu działania, wiązały się i niejednokrotnie nadal wiążą ze społeczną stygmatyzacją i odrzuceniem. Choroby psychiczne w dalszym ciągu są kojarzone z agresją, brakiem kontroli nad swoim zachowaniem czy przejawianiem zachowań aspołecznych.

Lęk przyczyną zaburzeń

Stereotyp osoby chorej psychicznie powoli się zmienia, jednak wciąż łączy się z izolowaniem i nieufnością ze strony otoczenia. Zaburzenia lękowe przybierają wiele form, przez co ich rozpoznanie często bywa trudne. Ludzie cierpiący na tego rodzaju problem starają się doszukiwać w sobie chorób somatycznych i ciężko jest im uwierzyć, że przyczyną jest zaburzone funkcjonowanie psychiki. Lęk jest normalną ludzką emocją, która ma w swoim założeniu chronić przed zagrożeniami i ułatwiać unikanie niebezpiecznych sytuacji. Jednak czasem lęk staje się na tyle silny, że zaburza wszystkie sfery funkcjonowania człowieka. Zaburzenia lękowe mogą dotknąć każdą osobę. Najczęściej przybierają formę nieuzasadnionego niepokoju, poczucia zagrożenia i rozdrażnienia. Ponieważ ludzka psychika jest nieodłącznie związana z funkcjonowaniem organizmu, dlatego w zaburzeniach lękowych charakterystycznymi objawami są objawy somatyczne.

Objawy somatyczne w zaburzeniach lękowych

Sfera biologicznego funkcjonowania ciała człowieka jest nierozerwalnie związana z psychiką. Stąd też ich wzajemny wpływ na siebie. Interakcyjność szczególnie uwidacznia się w przypadku zaburzeń lękowych, gdzie objawy somatyczne są bezpośrednim odzwierciedleniem problemów psychicznych. W przypadku zaburzeń lękowych pojawiające się objawy somatyczne nie mają odzwierciedlenia w wynikach badań. Są to zaburzenia czynnościowe, niezwiązane z rozwojem chorób czy anomaliami organicznymi pracy narządów. Charakterystycznymi objawami w takich zaburzeniach są nieprawidłowa praca układu pokarmowego (biegunki, zaparcia, mdłości, bóle żołądka, skurcze żołądka itp.), układu krwionośnego (kołatanie serca, przyspieszone tętno, podwyższone ciśnienie krwi), ale także duszności, tzw. gula w gardle oraz ucisk w klatce piersiowej.

Nerwica żołądka należy do tzw. nerwic wegetatywnych. Objawia się głównie bólami żołądka, niestrawnością, kłuciem w okolicach żołądka oraz naprzemiennie biegunką i zaparciami. Osoby cierpiące na nerwicę żołądka są rozdrażnione, dysforyczne, źle śpią. Nieleczona nerwica żołądka może prowadzić do powstania wrzodów żołądka i dwunastnicy. Niestety, wiele przypadków tej choroby jest nieprawidłowo leczonych. Lekarze i pacjenci dopatrują się przyczyn somatycznych nieprawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego, gdy tymczasem źródła zaburzeń tkwią w psychice.

Metody leczenia zaburzeń lękowych

Zaburzenia lękowe są bezpośrednio związane z funkcjonowaniem psychiki człowieka. Ich przyczyn upatruje się w wewnętrznych konfliktach (często nieuświadomionych) i predyspozycjach osobowościowych. Nasilający się lęk może powodować wycofywanie z codziennych aktywności i izolowanie się od środowiska społecznego.

Podstawową formą leczenia zaburzeń lękowych jest psychoterapia. W wypadku ciężkiego przebiegu zaburzenia lekarz psychiatra może zalecić także leczenie farmakologiczne. Przyjmowanie leków ma na celu zmniejszenie odczuwanego lęku i możliwość powrotu do aktywnego życia. Psychoterapia jest natomiast formą pomocy, która pozwala dotrzeć do przyczyn zaburzeń. Lęk powstający w psychice, związany z trudnymi przeżyciami, powoduje powstawanie zaburzonych schematów myślenia i działania. Psychoterapia ma za zadanie pomagać osobie cierpiącej na zaburzenia nerwicowe w radzeniu sobie z lękiem oraz zmniejszaniu go poprzez odpowiednią pracę nad problemami. Dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta psychoterapia może pozwolić mu uwolnić się z sideł lęku i powrócić do aktywnego życia 

EEG Biofeedback – sposób na przyspieszenie powrotu do równowagi

Istnieje wiele metod terapeutycznych, które mogą być stosowane w przebiegu zaburzeń lękowych. Nowoczesnym sposobem terapii jest stosowanie biofeedbacku, który jest formą wizualizacji. Jest to metoda odbiegająca od stereotypowego pojęcia terapii jako rozmowy pacjenta z terapeutą. Biofeedback jest metodą przynoszącą trwałe i szybkie rezultaty w walce z zaburzeniami lękowymi. Pozwala pracować nad psychicznymi problemami w sposób przyjemny, ale jednocześnie skuteczny. Osoba decydująca się na tę metodę rozpoczyna pracę nad funkcjonowaniem swojego umysłu i innymi czynnościami fizjologicznymi organizmu (rytmem serca, oddechem, napięciem mięśniowym). EEG Biofeedback jest sposobem na wypracowanie odpowiednich sposobów reagowania oraz poznania swojego ciała i psychiki w komfortowych warunkach. Metoda ta wpływa na zmiany w funkcjonowaniu ciała i umysłu za pomocą specjalistycznej aparatury medycznej, śledzącej przebieg fal mózgowych, czyli zapis EEG. Podczas treningów pacjent poznaje swoje reakcje i uczy się je kontrolować. Uzyskiwanie większej kontroli nad procesami fizjologicznymi pozwala mu także zmniejszać lęk, który ma swoje odzwierciedlenie w napięciu mięśniowym i objawach somatycznych.

Korzystanie z tej metody pozwala zmieniać dotychczasowe schematy postępowania i utrwalać prawidłowe reakcje. Dzięki temu pacjent zyskuje nowe możliwości radzenia sobie z napięciem psychicznym i fizycznym, przez co może zmniejszać odczuwany lęk.

Bibliografia:

Dudek D., Grabski B., Jaeschke R., Siwek M., Lęk w zaburzeniach psychicznych, Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, Kraków 2011, ISBN 978-83-86826-00-2.
Klimasiński K., Elementy psychopatologii i psychologii klinicznej, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2000, ISBN 83-233-1414-4.
Sidorowicz S., (red.), Psychiatria kliniczna, Urban & Partner, Wrocław 2004, ISBN 83-89581-95-7.
Jarema M., Psychiatria w praktyce, Medical Education, Warszawa 2011, ISBN 978-83-62510-06-1.