Diagnoza nerwicy

Ludzkie instynkty i odczuwanie emocji pozwoliły przetrwać gatunkowi i rozwijać się na przestrzeni tysięcy lat. Jednak zdarza się, że te mechanizmy, które mają nas chronić przed zagrożeniem, powodują ciężkie schorzenia. Jedną z takich chorób jest nerwica, która w obecnej diagnostyce jest określana jako zaburzenia lękowe. Emocje strachu i lęku powstały, by organizm był w stanie rozpoznać zagrożenie i odpowiednio na nie zareagować. Takie przystosowanie gwarantowało przetrwanie i przekazanie dalej swoich genów, a z nimi cech wrodzonych.

Dzięki kulturze ludzie dużo szybciej nabywają nowe zdolności i zmieniają swoje środowisko, by było bardziej bezpieczne i przyjazne. Niestety pierwotne instynkty i zakodowane cechy ewoluują wolniej, przez co pojawiają się problemy. Zespół zaburzeń lękowych jest bardzo poważną chorobą, która zaburza funkcjonowanie człowieka. Zdiagnozowanie jej jest bardzo trudne, ponieważ objawia się przede wszystkim w formie zaburzeń somatycznych.

Przystosowanie człowieka do obrony przed zagrożeniem obecnie działa na jego niekorzyść. Lęk bowiem jest emocją, która jest odpowiedzią na nierealne, wyobrażone zagrożenie lub wywołuje go bodziec związany z negatywnymi wspomnieniami z przeszłości.

Osoba chora na nerwicę odczuwa lęk bardzo silnie i nie jest w stanie nad tym uczuciem zapanować. Jej organizm na bardzo wiele sytuacji reaguje w sposób gwałtowny i uciążliwy, poprzez m.in.: silne bóle głowy, duszności, ucisk gardła i klatki piersiowej, przyspieszone tętno, zawroty głowy. Takie problemy zaburzają funkcjonowanie człowieka na wielu płaszczyznach. Dlatego też nie można lekceważyć objawów nerwicy i konsultować je z lekarzem psychiatrą. Stosowanie się do zaleceń lekarza i współpraca z nim pozwoli na powrót do zdrowia i poprawę samopoczucia.