Boję się powiedzieć rodzicom, że powinnam pójść do psychiatry

Witam. Nie czuję chęci życia. Jestem samotna i nieszczęśliwa. Rodzina za wiele ode mnie wymaga, nauczyciele mi dogryzają, a przyjaciele nie rozumieją. Chciałabym się zabić, ale rodzice kiedyś mówili, że wtedy trafię do piekła, a nie chcę. Czuję, że boli mnie serce, ale nie w stylu choroby, tylko jakby było puste. Czasami wyrywam sobie włosy, tnę się, gryzę sobie nadgarstki, etc. Wcześniej całymi dniami płakałam, ale teraz już nawet na to nie mam siły. Zaszywam się w swoim pokoju i siedzę. Myślę o tym bólu wyżej wspomnianym. Robiłam wiele testów na depresję, w każdym mówiono mi mniej więcej to samo (Jesteś w depresji. Twój stan wymaga spotkania się z psychiatrą. Konieczne jest rozpoczęcie farmakoterapii. Twój stan jest dla Ciebie istotnym zagrożeniem.), lecz nie pójdę do żadnego psychiatry, a raczej rodzice o niczym nie wiedzą. Nie chce im mówić, bo boję się, że na mnie nakrzyczą i to zbagatelizują. Proszę o pomoc.