Ciągnąca się depresja poporodowa

Mam 25 lat i roczną córkę, po porodzie miałam depresję poporodową, ale z tego co zauważyłam mam ją nadal.

Nie mam na nic ochoty, zabawa z dzieckiem, wychodzenie z nią na dwór, karmienie, przewijanie strasznie mnie drażni, czasami nawet nie reaguje na jej płacz (udaję, że nie słyszę). Wtedy czuję się jak zwyrodniała matka, która nie kocha swojego dziecka:(

Wszystko mnie denerwuje, złości, rozprasza. Ciągle o czymś zapominam, np. o wyłączeniu żelazka (co nigdy mi się nie zdarzało), brak mi też chęci na wstawanie, mycie się, ubieranie.

Mąż mi ciągle powtarza że przesadzam, coś sobie ubzdurałam, żebym wzięła się w garść, a ja wtedy idę do łazienki i płaczę, bo jest mi naprawdę źle!

Mieszkam w małej miejscowości - do miasta mam dość daleko, to kolejna rzecz, która mnie dołuję, ze strony rodziców nie mam pomocy, a teściowa ciągle dogaduje i nakazuje. Mam jej dość.

Najgorsze jest jeszcze to, że od 4 miesięcy choruję na półpaśca, mam straszne bóle kręgosłupa, zwykłe czynności są dla mnie straszną przeszkodą, już nie wiem co mam z sobą zrobić. Pomocy !