Najchętniej wróciłabym do Polski

Znalazłam tą stronę siedząc w szkole i szperając po różnych forach. Postanowiłam też wyrzucić wszystko z siebie. Może będzie mi łatwiej.

Chodzę do tej szkoły od około czterech miesięcy. Jest to angielska szkoła. Problemów z językiem nie mam. Moim problemem są ludzie tutaj mieszkający, w sensie Anglicy. Są tak irytujący i tępi, że ręce mi opadają. W mojej szkole nie ma żadnego Polaka. Śmieją się z głupich rzeczy, które w ogóle nie są śmieszne. Może to głupie co teraz pisze, ale po czterech miesiącach mieszkania tutaj brakuje mi tak zwanego `sikania ze śmiechu`. Po prostu marzę, żeby się za przeproszeniem poszczać w gacie z najlepszą kumpelą. Problem mają, bo noszę szalik w szkole, a tu nie można. Bo to przecież brak kultury. Masakra jakaś.

Mam chłopaka. Mieszka obok mnie i codziennie do mnie przychodzi. Jest Anglikiem. Jest na poziomie w porównaniu do całej reszty. Mam dwie dobre koleżanki jednak to nie to samo. Któregoś dnia przyszedł do mnie Joe i jakoś tak wyszło, że się kochaliśmy tego wieczoru. Na następny dzień moja `przyjaciółka` zapytała się czy to zrobiliśmy. Zapytałam się jej dlaczego mnie o to pyta, po czym dostałam odpowiedź, że ona i tak wie, że się z nim przespałam. No więc nie zaprzeczyłam i zaczęłyśmy gadać na inny zupełnie temat. Nie było mnie później około tygodnia w szkole, bo wyjechałam do Szwecji do rodziny. Gdy wróciłam, prawie wszyscy o tym wiedzieli. Po prostu chciało mi się płakać. Teraz już się trochę ogarnęłam po tym, ale nadal jest mi przykro, że wszystkim to rozpowiedziała. Czekam do września żeby iść do Sixth formu, zupełnie do innego miasta. Zmienię otoczenie i tak chyba będzie najlepiej. Najgorzej jest jak siedzę na lekcji, a ktoś nagle się mnie o to pyta. I nie, że w dyskrecji po cichu. Drze się z drugiego końca klasy. Jestem rozbita. Najchętniej wróciłabym do Polski...