NIE WIEM O CO WIĘC CHODZI

Mam 51 lat jestem kobietą ze średnim wykształceniem, pracuję. Wydawałoby się, że nie jest źle, ale coś nie gra w tym moim życiu.

Mam 2 dzieci już dorosłych i wnuka. Praca, którą wykonuję nie sprawia mi satysfakcji, ale pewnie tylko dlatego, że jest jej nadmiar. Jestem "pracusiem"i naprawdę się staram, mimo to nie potrafię ogarnąć wszystkiego (moi koledzy również). Przez swoje szefostwo jestem chwalona, ale przez siebie nie. Zawsze za mało, za wolno, gdzieś w środku siedzi "coś" co mi to mówi. Szczerze mówiąc ja z niczego nie jestem zadowolona, nic mnie nie cieszy, nie ma chyba takiej rzeczy, która sprawiłaby mi radość. NIE WIEM CZEGO CHCĘ I O CO MI CHODZI.

Jestem krytyczna w stosunku do siebie i do innych. Mimo to często żartuję i tak naprawdę nikt nie wie co we mnie siedzi. Często mam zmiany nastroju. Moje życie to pasmo błędów, pomyłek, rozczarowań jestem nie do życia, szkoda o tym pisać.

Jestem sama rozwiedziona 2 razy. W pracy jestem lubiana i ceniona (tak mi się wydaje), jako kobieta też jeszcze dość atrakcyjna (tak mówią) w stosunku do rodziny też nie jest źle. NIE WIEM O CO WIĘC CHODZI.

Kiedyś byłam szczęśliwą osobą umiałam się cieszyć drobnostkami, nie rozmyślałam nad wszystkim, po prostu byłam szczęśliwa. Teraz czasami wydaje mi się, że wariuję, tak to dobre określenie. Najgorsze jest to, że wydaje mi się, że nikt nie jest szczęśliwy. To jest okropny stan gorszy od bólu fizycznego. Pozdrawiam Wszystkich