Warto wiedzieć - najczęściej czytane

Antoni Kępiński, znany psychiatra i autor wielu książek, pisał, że obniżenie nastroju często łączy się z lękiem przed życiem. Lekarze przyznają, że czasem trudno jest oddzielić zaburzenia lękowe od depresyjnych i trudno jest wskazać pacjentów, którzy chorują tylko na depresję bez odczuwania lęku lub chorują tylko na zaburzenia lękowe bez objawów obniżonego nastroju. Współwystępowanie tych stanów jest najczęstszym zaburzeniem spotykanym w gabinecie psychiatry. 

Choroba schizoafektywna charakteryzuje się połączeniem objawów typowych dla schizofrenii oraz objawów występujących w przebiegu depresji lub manii. Często dostarcza ona wielu problemów diagnostycznych lekarzom. Jeszcze większy problem mają jednak pacjenci, którym trudno jest zrozumieć, na czym polega ta choroba. Poniżej postaramy się krótko i przystępnie wytłumaczyć, co tak naprawdę oznacza dla pacjenta rozpoznanie psychozy schizoafektywnej i kiedy je stawiamy.

Depresja postrzegana jest w społeczeństwie jako wstydliwa przypadłość. Znanych jest jednak wiele osób ze świata show-biznesu czy polityki, które otwarcie mówią o swojej chorobie. Wśród nich należy wymienić między innymi: Korę, Kasię Groniec, prezentera Maksa Cegielskiego, nieżyjącego już Winstona Churchilla, Marilyn Monroe czy Ernesta Hemingwaya.

Czasem wiele oporu w pacjentach wywołuje farmakologiczne leczenie depresji. Tym większym problemem jest sytuacja, gdy zniechęcają się oni do niego w jego trakcie z powodu objawów ubocznych stosowanych leków. Tak jak np. z suchością w ustach czy zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi można łatwo sobie poradzić, i które też zwykle pojawiają się tylko na początku leczenia, tak gorzej jest przyjąć rosnącą czasem masę ciała.