Jak pomóc żonie ?

Narodziny dziecka są wydarzeniem doniosłym, niezwykle radosnym, aczkolwiek 
i nieco przerażającym. To zupełnie zrozumiałe, że większość młodych matek doświadcza szerokiej gamy emocji, m.in. zespołu objawów określanych „baby blues”, czyli (dosłownie) „chandra związana z niemowlęciem”. W ciągu kilku dni po porodzie ponad połowa matek odczuwa smutek, złość, rozdrażnienie i niepokój. Mogą płakać bez wyraźnego powodu i myśleć z niechęcią o dziecku. Smutek poporodowy reguły ustępuje samoistnie, najpóźniej po dziesięciu dniach.

Smutek poporodowy - objawy

Smutek poporodowy objawia się umiarkowanym obniżeniem nastroju, połączonym z dużą labilnością emocjonalną, drażliwością i skłonnością do płaczu. Może pojawić się również znaczna labilność, skłonność do kłótni, niekiedy wrogie nastawienie do męża. Kobieta cierpiąca na smutek poporodowy jest nadwrażliwa na bodźce zewnętrzne, skarży się, że wszystko jej przeszkadza.

Smutkowi poporodowemu często towarzyszy uczucie wyczerpania oraz hipochondryczny strach przed tym, że poród mógł doprowadzić do uszkodzenia organizmu, pogorszenia dobrego do tej pory zdrowia. Z dolegliwości somatycznych najczęściej w smutku poporodowym występują bóle głowy.

Smutek poporodowy - jak pomóc kobiecie?

Smutek poporodowy nie wymaga specjalnego leczenia. Kobiecie najczęściej wystarcza okazywanie niekiedy wyrozumiałości i cierpliwości, zaoferowanie pomocy, zapewnienie, że nie jest sama w tej nowej i trudnej sytuacji oraz pokazanie, iż z pomocą bliskich jej życie ponownie osiągnie stan równowagi. Jeśli objawy smutku poporodowego są bardzo nasilone lub trwa on ponad dziesięć dni, kobieta powinna zgłosić się do lekarza, ze względu na ryzyko rozwinięcia się depresji poporodowej.

Ryzyko depresji poporodowej

Ok. 10 – 15% kobiet cierpi po urodzeniu dziecka na depresję poporodową. Proces zaczyna się niepostrzeżenie w pierwszych tygodniach albo miesiącach po porodzie i może osiągnąć różny stopień nasilenia. Podczas, gdy pojawienie się w okresie poporodowym manii, czy zaburzenia dwubiegunowego (mania – depresja), wiąże się przede wszystkim ze zmianami hormonalnymi, jakie dokonują się w organizmie kobiety, to klasyczna depresja poporodowa uwarunkowana jest różnymi przyczynami. Oprócz hormonów, znaczenie odgrywają tutaj skłonności dziedziczne, struktura osobowości kobiety, ciężkie przeżycia, jak śmierć bliskiej osoby, a także sytuacja kobiety w rodzinie – brak wsparcia ze strony partnera czy najbliższego otoczenia w nowej sytuacji życiowej.

Ważne jest właśnie w tym przypadku, żeby młoda matka mogła znaleźć oparcie 
w mężu, w innych członkach rodziny czy przyjaciołach. Jeśli zabraknie tej pomocy opartej na zrozumieniu, łatwo wyobrazić sobie, jak trudna to dla kobiety sytuacja i jakie mogą z niej wyniknąć konsekwencje.

Depresja poporodowa dotyka nie tylko kobietę, cierpiącą na nią, ale również jej bliskich, szczególnie partnera/męża. Najważniejszym zadaniem jest zdobycie wiedzy 
o chorobie i możliwościach pomocy. Im więcej partner będzie wiedział na temat depresji poporodowej, tym będzie mieć większe możliwości pomocy. Zamiast patrzeć na żonę, pogrążoną w cierpieniu z lękiem i bólem, będzie mógł czynnie wspierać ją w powrocie do zdrowia.


Bibliografia

Dudek D., Zięba A., Depresja - wiedzieć aby pomóc, Krakowskie Wydawnictwo Medyczne, Kraków 2002, ISBN 83-88614-05-3
Meder J. Problemy zdrowia psychicznego kobiet, Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, Kraków 2003, ISBN 83-86826-85-1
Bielawska-Batorowicz E. Psychologiczne aspekty prokreacji, Wydawnictwo Śląsk, Katowice 2006, ISBN 83-7164-464-1
Heitzman J. (red.), DEPRESJA - odpowiedzi na pytania, Urban & Partner, Wrocław 2007, ISBN 83-60290-22-4