Jak pomóc żonie z depresją?

Rola kobiety w naszym społeczeństwie wiąże się z wieloma obowiązkami. Powinna spełniać się jako matka i partnerka. Kobiety starają się spełniać społeczne oczekiwania w mniej lub bardziej świadomy sposób. W momencie, kiedy kobieta nie jest w stanie wywiązywać się z narzuconych na nią obowiązków, z powodu czynników niezależnych od niej, naraża się na społeczne niezrozumienie i negatywne oceny.

Depresja - objawy

Obecnie wzrasta świadomość społeczna związana ze zjawiskiem depresji. Depresja nie jest już ucieczką od codziennego życia, problemów, ani histeryczną postawą kobiety. Duży odsetek kobiet cierpi na tę chorobę. Problem ten dotyka coraz większej ilości kobiet, bez względu na ich status społeczny, pochodzenie lub wykształcenie. Każda kobieta może doświadczyć dolegliwości związanych z różnego rodzaju zaburzeniami psychicznymi. Przyczyny depresji nie są jeszcze do końca poznane, dlatego też można jedynie mówić o grupach ryzyka.

Depresja dotyka w dużej mierze kobiety. Choroba ta jest zaburzeniem psychicznym objawiającym się znacznym obniżeniem nastroju, spadkiem aktywności, czasem całkowitą biernością, obniżoną samooceną oraz niskim poczuciem własnej wartości. Bardzo długo nie była traktowana jako choroba, lecz unikanie swoich obowiązków i symulowanie. Badania nad aktywnością mózgu oraz stanem ogólnym chorych na depresję wykazały, że jest to poważny problem, który należy leczyć. Dzięki odpowiedniej pomocy specjalistów chory może powrócić do zdrowia i aktywnego życia.

Depresja u kobiet

Kobiety, które zapadają na depresję nie są w stanie spełniać narzuconych im społecznie ról. Okazuje się, że tym bardziej wpływa to na pogorszenie ich stanu i powstawanie myśli samobójczych i rezygnacyjnych. Nie mogąc radzić sobie z dotychczasowymi obowiązkami, kobieta popada w jeszcze głębszą apatię, odizolowuje się od bliskich i otoczenia. Pogłębia się również jej poczucie beznadziejności i bezużyteczności. W efekcie depresja u kobiet prowadzido popadania w coraz głębszą frustrację oraz do prób samobójczych. W pewnym momencie choroby, w umyśle kobiety może powstać myśl, że jej otoczeniu będzie lepiej, kiedy ona odbierze sobie życie. Dlatego tak ważna w tym przypadku jest postawa partnera.

Depresja u żony - jak można pomóc?

Mąż lub partner życiowy jest osobą najbliższą chorej kobiecie. Może on swoją postawą oraz postępowaniem wpłynąć na jej samopoczucie oraz przyspieszyć jej powrót do zdrowia. Jak w każdej relacji najważniejsza jest sprawna komunikacja i troska o drugą osobę. Kobieta, u której pojawiają się pierwsze objawy depresji, może nie zdawać sobie sprawy, co się z nią dzieje oraz nie móc obiektywnie stwierdzić, że coś jest z jej zdrowiem nie w porządku. Może to jednak zaobserwować partner i podjąć pierwsze kroki umożliwiające zatrzymanie postępowania choroby. Ważna jest w takich sytuacjach rozmowa z partnerką i zainteresowanie się jej sprawami i samopoczuciem. Może się okazać, że zaburzenia psychiczne rozwijają się od dłuższego czasu, ale dopiero obecnie są uwidocznione. Taka rozmowa może być bardzo ważnym elementem dalszych kroków.

Zainteresowanie partnera problemami kobiety, jego uczestnictwo w jej życiu jest czynnikiem pozwalającym partnerowi sprawniej pomóc kobiecie i zrozumieć jej zachowanie. Ważne jest, by takie niepokojące objawy konsultować z lekarzem psychiatrą. Może on podjąć decyzję o leczeniu chorej i dalszych działaniach terapeutycznych. Uczestnictwo męża czy partnera w tych wizytach, pomoc w znalezieniu odpowiedniej placówki daje kobiecie poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji. Nie zostaje ona sama ze swoim problemem. Wie, że ma na kim polegać i na kogo liczyć w razie trudności.

Może to być bardzo pomocne przy podejmowaniu przez chorą osobę decyzji o leczeniu czy psychoterapii. Wsparcie partnera jest w takiej sytuacji nie do przecenienia. Chora otoczona troską i opieką ma odpowiednie warunki do pracy nad swoimi problemami i do poprawy swojej samooceny. Zapewnienie jej komfortu i spokoju będzie wpływało na poprawę sytuacji. Również ważne jest, by partner starał się pomagać kobiecie w jej codziennych obowiązkach, a w razie potrzeby przejął je. W zależności od natężenia objawów kobieta może nie być w stanie sprawnie funkcjonować i dbać o dotychczasowe sprawy.

Niska samoocena - jak dowartościować partnerkę? 

Wspierający i wyrozumiały partner jest bardzo ważny w procesie powrotu do zdrowia. Zapewnienie stabilizacji oraz pomocy daje poczucie bezpieczeństwa i możliwości powrotu do zdrowia w przyjaznej atmosferze. Dodatkowo bardzo istotne jest, by partner dowartościowywał swoją partnerkę. Dawanie jej sygnałów o jej wyjątkowości i wartości także jest czynnikiem motywującym do pracy nad sobą i poprawy samooceny. Problemy i trudności łatwiej jest przezwyciężyć, kiedy nie jest się samotnym. Szczególnie, gdy chodzi o problemy związane z poczuciem własnej wartości i pewności siebie. Podkreślanie tych cech u kobiety i pokazywanie jej, jak bardzo wartościową osobą jest może być bardzo pomocne przy powrocie do zdrowia.

W trakcie choroby kobieta może nie doceniać zaangażowania i oddania partnera. Jednak te cechy pozwolą jej na powrót do zdrowia w komfortowych warunkach. Otaczanie czułością i opieką kobiety w trakcie epizodu depresji pokazuje jej, że jest kimś ważnym, że ma oparcie w domu oraz dla niej samej może to być zwiększona mobilizacja do poprawy swojego stanu. Dzięki takim działaniom pomoc w depresji może być sprawniejsza i szybsza.


Bibliografia

McKenzie K. Zrozumieć depresję, Via Medica, Gdańsk 2007, ISBN 978-83-60945-69-8
Dudek D., Zięba A., Depresja - wiedzieć aby pomóc, Krakowskie Wydawnictwo Medyczne, Kraków 2002, ISBN 83-88614-05-3
Święcicki Ł. Depresja - zwykła choroba?, Urban & Partner, Wrocław 2010, ISBN 978-83-7609-276-8
Atkinson S. Jak wydobyć się z depresji, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, ISBN 83-01-14765-2

Kolejne artykuły Jak pomóc żonie z depresją?
Zaburzenia afektywne, czyli zaburzenia nastroju mogą rozwinąć nie tylko u osób dorosłych, ale także u dzieci. ...
Witam, jestem kobietą, mam 23 lata. Mam problem, więc proszę o pomoc. Moim problemem jest mój stan psychiczny. ...
Moja siostra od 4 lat mieszka z Rodzicami w małym mieście. Ma 32 lata, nie jest w żadnym związku. Wróciła z Warszawy ...
Witam!   Od miesiąca moja matka po raz kolejny wpadła w ciężką depresję (miała już ją 2 razy za każdym razem ...
Jestem 43-letnią kobietą. Moje lęki zaczęły się w dzieciństwie, z biegiem lat nasilały się. Lekarze uważali, że ...
Witam, Być może niekonwencjonalnie z mojej strony, ale piszę, aby się raczej poradzić i nakierunkować. Otóż w tym ...
Bardzo proszę o pomoc w następującej sprawie: ponad dziesięć lat temu zmarł mój tata. To był ogromny cios dla mojej ...
Witam. Mam duży problem z moim mężem. Ma on 37 lat i na początku września br. został zwolniony z pracy, w której ...
Karolina ma 19 lat od kilku tygodni zachowuje się nieswojo - nie ma apetytu, wiecznie jest podłamana i zapłakana, ma ...
Witam, mam pytanie odnośnie pomocy osobie cierpiącej na depresje. Mam dziewczynę, która przeszła naprawdę dużo jak ...
Dyskusja - Jak pomóc żonie z depresją?
zdjęcie użykownika anhelika

czytając ten artykuł płacze.. bo wiem że mam problem a nie moge polegac na partnerze chciałabym aby mnie wspierał, potrzebuje go mówie mu to, lecz on wiedzac o moim stanie o tym ze ciagle placze ze jestem nie zadowolona z zycia, z siebie, ciagle sie odchudzam choc widze czasem że jestem za chuda, wszystko mi przeszkadza,denerwuje mnie, jestem drażliwa, czasami nie śpie całe noce bo nie moge zasnąc, leże i zaczynam myślec o wszystkim i placze, czemu to wszystko robie nie wiem ale szukam pomocy w internecie bo wstydze sie tego ze wiem ze jest zemna nie tak i nie radze sobie z tym ze nic z tym nie robie. do tego partner gdy widzi jak płacze czasem mnie komentuje ze jestem placzek, tylko placze ze to nudne juz sie robi, ale co ja poradze wtedy jeszcze bardziej odechciewa mi sie zyc bo czuje sie taka beznadziejna i placze juz godzinami. czuje że wszyscy gdy sie kłócą to robią to przeze mnie wiem to poczucie winy, ta niska samoocena i to własnie hamuję mnie przed pójściem do lekarza to iż wiem co jest zemną, co robie nie tak, ze jestem zla, wgl beznadziejna to użalanie sie nad sobą.. ja to widze wiem i co robbie to dalej wiec co mi pomoże lekarz, wysmieje mnie ze widze swoj problem i nic z nim nie robie ale ja robie próbuje.. co mi z tego wychodzi... (smieje sie jest fajnie a za chwile potrafie sie zamknąc gdzies sama i placze) i o co takiej chodzi czasem uciekam od swiata wole byc zupelnie sama, a chciałabym uciakac do niego do mojego partnera.. ale wiem ze od niego usłysze krytyke ze jestem chora bo znowu rycze, to juz nudne to go nudzi, niechce mu sie mnie słuchac prosze sie czasem o przytulenie, czesto krzyczy na mnie, i znowu placz.. prosze kogos chociaż o wirtualna pomoc.. :( czytałam że pomaga chodzenie do lasu ja uciekam w las gdy jestem bbezsilna gdy nie mam z kim porozmawiac a przyjaciół nie mam mam tylko mame i partnera i gdy obydwoje smieja sie zemnie z mojego zachowania uciakam do lasu siadam i becze tak głośno jak potrafie bo wiem ze nikt mnie nie usłyszy i nikt sie nie bedzie samiał zemnie... :( nikt o tym nie wie bo boje sie partner odsunie sie odemnie całkowicie ze uzna mnie za wariatke.. ja tez mam tego dosc :((( niechce tak dalej zyc...

zdjęcie użykownika Psycholog Arleta Balcerek

Witam!

Uważam, że warto, by skonsultowała swoje problemy z lekarzem psychiatrą. Pani stan może się pogarszać, a chcąc uniknąć złośliwych komentarzy męża sama sobie Pani szkodzi. Zachęcam również do wizyt u psychologa. Będzie Pani mogła pracować nad swoimi problemami w miłej i sprzyjającej atmosferze. Jeśli nie ma Pani wsparcia w bliskich, to tym bardziej warto poszukać pomocy specjalistycznej. Może Pani także spróbować uczestnictwa w grupach wsparcia oraz kontaktów z telefonem zaufania. Będzie to możliwość uzyskania wsparcia, pomocy i rozmowy o swoich trudnościach. Może Pani poczuć się lepiej, dlatego warto skorzystać z oferowanej pomocy.

Pozdrawiam

zdjęcie użykownika anhelika

Czego mi potrzeba.. czasami czuje ze wolnosci, a raczej samotności, choc czuje sie samotna to pragne byc sama. Moje zycie to same sprzecznosci, to czego doswiadczam boli lecz ja zaczynam to lubiec, ja wiem ze lekarz mi nie pomoże bo albo zareaguje placzem na to co mowi albo wewnętrzenie bede sie smiala to zależy od humoru ja niepotrafie rozmawiac z ludźmi.. czasem nie umie a czasem poprostu nie chcę.
Brakuje mi osoby która będzie całym moim zyciem dla której poświece całe swoje zycie dla ktorej bede robic wszysstko by była szczesliwa bo tylko to daje mi radosc usmiech i zadowolenie.

Potret użytkownika anonimowego

hejj...
mam tak samo z potrzebą samotności mimo tego że czuję się samotna
sprzeczności itd........z czasem też je polubiłam choć teraz finalnie coraz gorzej sobie radzę sama ze sobą
lekarz.............też prawda............to tak jak płakać w samotności a za godzinę uśmiechać się do znajomego
...........ja już mam taką osobę
ale wszystie otaczające nas problemy bardzo mnie przygnebiają i przeszkadzają
prawie były mąż który.....uważa mnie za najgorszą i chce odebrać mi dzieci które są dla mnie wszystkim
zatąpić mnie swoją matką.........która nigdy o nie nie zadba tak jak ja........:(
mści się na mnie że odeszłam zamiast pomyśleć że nie chciał mnie wspierać ...........chociaż tyle razy o to prosiłam,tłumaczyłam........rozmowa ze scianą
sprzeczności...........tu też są......choć siedzę 3 dzień w domu i się smucę lub wnerwiam na przemian
wiem ze dla dzieci włączę wysokie obroty i daję z siebie co mogę,sprzątam,doradzam,uczę a nawet i sie na nie wydrę jak rozrabiają przesadnie....
chciałabym wyjść z depresji.....która atakowała mnie od zawsze a najbardziiej dała o obie znać w związku bez miłości takiej jakiej potrzebowałam..........w związku z zarabiającą ścianą........teraz mam miłość na jaką czekałam i boję się ją stracić :(

zdjęcie użykownika anhelika

Nie wiem czy ciesze się ze nie jestem sama ... czy bardziej to dobijające tym bardziej iż Pani wspomina o dzieciach mężu, więc Pani trochke w zyciu przeszła a ja mam dopiero 21 lat i takie problemy :(

zdjęcie użykownika impuls

Witam. Czy udało się Ci się anheliko znaleźć już taką osobę, o której pisałaś ?

Pozdrawiam, i pamiętaj, że życie nam dane jest tylko jedno, więc kiedy będziesz na to gotowa, nie zawahaj się w odpowiedniej chwili podjąć ryzyka działania, które mogło by przynieść coś dobrego do Twojego życia. Trzymaj się i wędruj dalej jeśli Ci to pomaga!

Dodaj nowy komentarz

Zawartość pola nie będzie udostępniana publicznie.
Rozwiąż działanie i podaj wynik.
Pokrewne tematy

Choroby

  • Alergia
  • Astma
  • Białaczka
  • Cukrzyca
  • Grypa
  • Grzybica
  • Impotencja
  • Rak piersi

Styl życia

  • Ćwiczenia / Fitness
  • Dieta
  • Odchudzanie
  • Seks

Dziecko

  • Antykoncepcja
  • Ciąża
  • Poród

Medycyna

  • Badania
  • Chirurgia
  • Kardiologia
  • Leki
  • Szczepienia

Psychologia

  • Bezsenność
  • Depresja
  • Narkomania
  • Nerwica