Powrót pacjenta oddziału psychiatrycznego do domu

Pobyt w szpitalu psychiatrycznym jest trudnym przeżyciem. Przebywanie z dala od bliskich, poczucie wyobcowania i lęk przed odrzuceniem społecznym może stać się bardzo przytłaczający dla osoby, która wraca do domu po leczeniu. W takich przypadkach ważne jest, żeby rodzina zajęła się chorym, pomogła mu w powrocie do rzeczywistości pozaszpitalnej.

Wsparcie i otoczenie opieką są bardzo ważne dla stanu psychicznego osoby chorej. Działania rodziny powinny mieć na celu pomoc w ponownym zaaklimatyzowaniu się. Chorego nie należy wyręczać. Nie jest on upośledzony, może sam zadbać o wiele spraw, które go dotyczą. Należy także słuchać tego co mówi, starać się zrozumieć jego sytuację i uświadomić mu, że nie jest sam, gdyż przeżywa to z nim cała rodzina. Powrót do domu i dalsza walka z chorobą wymaga wielu poświęceń, zarówno ze strony chorego, jak i rodziny. Warto zatem rozmawiać o wspólnych problemach i zachęcać osobę chorą do aktywnego uczestnictwa w tych dyskusjach. Wspólne działania podbudowują psychikę i pozwalają choremu czuć się potrzebnym. Taka atmosfera będzie sprzyjać szybszemu przystosowaniu się chorego do nowej sytuacji i zmotywowaniu go do pracy nad swoimi problemami.