Akceptacja partnera

Witam. Proszę o pomoc w odpowiedzi na nurtujące mnie pytanie. Rozwiodłem się z żoną rok temu. Po tym etapie pojawiła się w moim życiu moja dawna miłość. Byliśmy też przez ponad 10 lat przyjaciółmi i zawsze miedzy nami coś iskrzyło, ale na tym się skończyło, że iskrzyło. Po tym jak wziąłem ślub z moją była żoną, ona założyła swoją rodzinę. Po moim rozwodzie okazało się, że też się rozwodzi. Przeszliśmy razem wszystkie trudy. od 3 miesięcy mieszkamy ze sobą i jest fajnie. Ona uważa że w 90 % jestem zajefajnym facetem i że nigdy takiego nie znajdzie. I wszystko by było jak w bajce, gdyby nie moja oponka na brzuchu. Moja obecna partnerka nie umie mnie zaakceptować takiego jakim jestem,pomimo że mówi że 90 % to jest to, o czym marzyła, ale te 10 %, czyli moja oponka jest nie do zaakceptowania.

Motywuje mnie tym, że jak stracę brzuszek to mnie zaakceptuje i polepszy się nasze życie rodzinne i intymne. I ja się z tym nie mogę zgodzić! Bo albo się kogoś kocha takim jakim się jest, albo nie - tym bardziej że podejmując decyzję o byciu razem, czyli ja, ona i jej córeczka, byłem taki sam. Tłumaczy mi, że będę się lepiej czuł, będę atrakcyjniejszy, zdrowszy. I tu się z nią zgadzam i nie zamierzam spocząć na laurach i będę się starał, aby tą oponkę zgubić, bo w tym jest potencjał dodatni, nawet jeśli byśmy musieli sie rozejść. Nadmieniam że moja oponka nie jest duża, moja partnerka też ma brzuszek. Boli mnie bardzo jej brak akceptacji i bardzo jej potrzebuję, aby mieć silę walczyć z moją nadwagą. Zrzuciłem już 15 kg..

1) Powinienem ją zrozumieć, bo ona ma rację (jak schudnę to bedzie akceptacja )? 2) Powinienem stać przy swoim (będzie akceptacja i szybciej schudnę - nadmieniam, że usłyszałem, że jeśli ja mam rację - to ona odchodzi - bo nie umie mnie takiego zaakceptować)? 3) Jeśli powinienem być zaakceptowany taki jaki jestem, to jak jej to przetłumaczyć - bo nie docierają do niej żadne argumenty? Akceptacja mnie takiego jakim jestem, jest dla mnie bardzo ważna.