- abcdepresja.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Aspołeczność - jak z nią walczyć?
Aspołeczność - jak z nią walczyć?
Witam!
Szukam pomocy, bo chciałbym zmienić swoje dotychczasowe życie. Jestem 18-letnim aspołecznym, nie do końca szczęśliwym facetem. Moim największym zmartwieniem jest to, że nie potrafię nawiązać jakiejkolwiek więzi z inną osobą. Nie mam kolegów, dziewczyny, jestem bardzo samotny. Moje kontakty z innymi są ograniczone do całkowitego minimum, gdyby nie szkoła, w ogóle nie spotykałbym się z ludźmi. W domu również mało mówię, gdy ktoś mnie o coś zapyta, to odpowiem, i tyle, nie potrafię rozmawiać(!).
Kiedyś z ciekawości wszedłem na czat, chciałem sprawdzić, czy będę w stanie rozpocząć, a potem kontynuować rozmowę z obcą mi osobą. Nie potrafiłem nawet zacząć rozmowy, bałem się, co i o czym mam pisać, choć przecież inni użytkownicy nawet nie wiedzieli, kim jestem. Wyłączyłem czat po 10 minutach patrzenia się, jak inni bez problemu rozmawiają.
Przeraża mnie myśl, że mógłbym się komuś zwierzyć, powiedzieć, co czuję, co naprawdę u mnie słychać. Moje zachowanie wzięło się z zasad, jakie od małego wpajała mi matka: nie patrz na innych, najlepiej być samemu, samemu sobie radzić, nie polegaj na innych. Jako małe dziecko grzecznie słuchałem rodziców, wpajałem sobie do głowy, że nikogo nie potrzebuję, że samemu będzie mi najlepiej. Z biegiem czasu dorosłem, zmądrzałem i teraz już wiem, że izolowanie się od społeczeństwa nie jest dobrym sposobem na życie.
Impulsem który skłonił mnie do chęci zmiany swojego życia jest pewna dziewczyna. Tak naprawdę jej nie znam, czasami jeździmy razem autobusem, wymieniamy spojrzenia, uśmiechy i to wszystko. To zabawne, jak zupełnie obca osoba może wpłynąć na twoje życie. Chciałbym mieć odwagę, która pozwoliłaby mi do niej podejść, zagadać, poznać się. Chciałbym w końcu znaleźć kolegów, może nawet przyjaciela. Co robić? Od czego zacząć?
Bardzo proszę o pomoc!
Piszesz o tym, że jesteś aspołeczny. Nie nazwałabym opisanego przez Ciebie zachowania "aspołecznością", raczej zagubieniem, wycofaniem i niepewnością. Rodzice są pierwszym, podstawowym źródłem informacji o kontaktach społecznych. Dziecko uczy się, jak budować relacje z innymi ludźmi na podstawie tego, co przekazują mu najbliższe osoby. Twoi rodzice budowali dystans między Tobą, a światem zewnętrznym. Ty sam przez długi czas uważałeś to za słuszne działanie i sam nie starałeś się zmieniać sytuacji. Ciężko będzie to zrobić z dnia na dzień.
Bardzo ważne jest, że chcesz coś zmienić i szukasz pomocy. Warto próbować wprowadzać zmiany małymi krokami, byś mógł poczuć się pewnie w środowisku innych osób. Rozmowa z innym człowiekiem zwykle przebiega spontanicznie. Jednak jeśli do tej pory unikałeś takich kontaktów, możesz czuć się niepewnie w sytuacji, kiedy będziesz musiał sam nawiązać konwersację. Możesz na początek poszukać tematów (najpierw neutralnych - pogoda, film w kinie, klasówka, mecz w telewizji, gra komputerowa itp.), w których czułbyś się pewnie, gdybyś miał z kimś rozmawiać. Możesz sobie stworzyć listę takich tematów, których mógłbyś używać w kontakcie z nową osobą.
Warto także ćwiczyć "na sucho", tzn. bez bezpośredniego kontaktu. Zacznij od wyobrażania sobie rozmowy z drugą osobą. W myślach staraj się odegrać scenkę dialogu z drugim człowiekiem. Następnie możesz próbować rozmów np. do lustra, by móc usłyszeć swój głos i poczuć się pewnie, wypowiadając zdania do drugiej, nawet wyobrażonej osoby.
Sam też znalazłeś świetne ćwiczenie - czat. Najpierw możesz obserwować o czym inni gadają, a z czasem możesz się starać przyłączyć. Obserwuj innych i korzystaj z nowych informacji. Postaraj się też zainicjować rozmowy z osobami, z którymi czujesz się bezpiecznie. Później możesz zwiększać poziom trudności, np. prosząc kolegę o notatki z lekcji, czy proponując wspólną grę w piłkę, czy wyjście do kina.
Zdobywanie i utrzymywanie relacji z drugą osobą wymaga zaangażowania i otwartości. Dlatego warto, żebyś starał się przełamywać swoje bariery. Nie oznacza to, że od razu musisz wszystkim powiedzieć, co Ci leży na sercu. Wraz z pogłębianiem relacji możesz starać się otwierać przed drugim człowiekiem. Możesz wspomagać się poradnikami psychologicznymi na temat komunikacji interpersonalnej i relacji międzyludzkich. Jeśli masz ochotę, możesz połączyć przyjemne z pożytecznym i np. zapisać się do drużyny sportowej czy zacząć działać jako wolontariusz. Wtedy będziesz mógł nawiązać nowe znajomości i pracować nad otwarciem się na innych.
Pozdrawiam
Dodaj nowy komentarz