- abcdepresja.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Błagam! POMOCY! Nie wiem, co mi jest!
9
Błagam! POMOCY! Nie wiem, co mi jest!
stasi
Witam. Mam bardzo ogromny problem i boję się, że to chodzi o moją psychikę... Od dłuższego czasu mam jakieś takie dziwne zawroty głowy, czuję się jak we śnie, mam takie ataki gorąca i duszności, cały czas o czymś myślę i najgorzej jest wtedy, jak chcę zasnąć i w nocy... PROSZĘ, POMOCY! Zapisałem się do lekarza rodzinnego, ale nie wiem, czy coś mi pomoże na to... :((
Odpowiedzi - Błagam! POMOCY! Nie wiem, co mi jest!
Odpowiedź eksperta Psycholog Marta M...
Witam!
Opisane przez Pana objawy mogą mieć bardzo wiele przyczyn. Jednak podał Pan zbyt mało informacji na swój temat oraz na temat swoich objawów, abym mogła zasugerować konkretny problem. Myślę, że wizyta u lekarza rodzinnego jest dobrym pomysłem, choć zachęcałabym Pana do umówienia się również z lekarzem psychiatrą, np. w poradni zdrowia psychicznego (nie jest tam wymagane skierowanie) w celu wykluczenia np. zaburzeń lękowych, które mogą powodować podobne do opisanych objawy.
Pozdrawiam.
Zadaj pytanie ekspertowi
Witam serdecznie. Coś się ze mną złego dzieje? Nie mam ochoty na nic. Od miesiąca nie mam ochoty na nic, szukałam pracy i jej nie dostałam beznadzieja. Mam 38 lat i cudowne dzieci. Coś we mnie pękło /rano nie mam ochoty wstać z łóżka, nic mnie nie cieszy. Nie wiem jak dalej żyć? Myślę, że to depresja. POZDRAWIAM.
Nie musi to być depresja, więc się nie martw na zapas. Twój stan trwa miesiąc i to jeszcze za wcześnie żeby stwierdzić depresję. Najprawdopodobniej za Twój nastrój odpowiada to, że nie możesz znaleźć pracy. Uczucie rozbicia nie jest niczym niezwykłym jeśli borykamy się z takimi problemami jak np. brak pracy. Jeśli jednak po znalezieniu pracy nadal byś się tak czuła to warto się temu bliżej przyjrzeć.
Opisane przez Ciebie objawy mogą również świadczyć o jakiś chorobach neurologicznych. Przed wizytą u psychiatry powinieneś udać się do neurologa żeby wykluczyć ewentualne somatyczne przyczyny swoich dolegliwości.
Hej, może ktoś ma podobne objawy do moich? Należę do osób, które raczej wszystko biorą do siebie. Ostatnio w pracy musiałam funkcjonować przez 14 godz. na dobę. Trwało to parę dni. Później przeziębiłam się, cały tydzień w łóżku do głowy przychodziły mi najróżniejsze myśli. Myślałam często o śmierci:( innych rzeczach też, ale zawsze o najgorszym. Miewam takie momenty, że boję się, że zaraz się przewrócę. Robi mi się gorąco, myślę że już jestem na coś strasznie chora i do tego dochodzi straszne samopoczucie, powodujące, że na nic nie mam ochoty. Zrobiłam sobie badania krwi wszystko ok, trochę się pocieszyłam. Byłam z nimi u lekarza rodzinnego dał leki na uspokojenie, biorę drugi dzień, niby trochę lepiej, ale wraca jakiś paraliżujący strach momentami, uczucie zmęczenia:(. Co mi jest???
Warto w Twoim wypadku odwiedzić lekarza psychiatrę (nie musisz mieć skierowania). Tylko lekarz psychiatra może postawić właściwą diagnozę w przypadku problemów natury psychicznej. Mimo że lekarze rodzinni mogą przypisywać leki psychotropowe robią to jednak mało odpowiedzialnie i zapisują je jak cukierki. Jeśli faktycznie potrzebujesz leków uspokajających powinien je przypisać psychiatra. Jak sama mówiłaś bierzesz leki drugi dzień więc trochę za wcześnie żeby stwierdzić czy lek działa. Można to stwierdzić tak po 2-3 tygodniach. Idź do psychiatry, chodzi o właściwą diagnozę i właściwą kontrolę nad zapisywanymi lekami (niestety z doświadczenia wiem, że lekarze rodzinni mają małe pojęcie o lekach psychotropowych).
Ja byłem u lekarza rodzinnego i skierował mnie tylko na badania krwi i moczu. Przepisał magnez. Więc chyba mi tylko pozostaje psychiatra.
Kolejny przykład jak lekarze rodzinni mają gdzieś pacjentów. Polecił bym przed pójściem do psychiatry iść do neurologa. Jeśli Twój lekarz rodzinny nie da Ci skierowania to niestety będziesz musiał iść prywatnie.
Czy ktoś mi może powiedzieć czy moje zachowanie jest normalne? Od jakiegoś czasu bardzo szybko się denerwuje, płacze z byle powodu i nie mam pojęcia dlaczego. Np. gdy mój chłopak nie odpisuje przez kilka godzin to od razu wymyślam sobie że może mu się coś stało i nie myśle już o niczym innym tylko o tym zaczynam po prostu histeryzować. Jest wiele sytuacji w których w pewnej chwili nie wiem pod wpływem czego zaczynam płakać i nie umiem w żaden sposób tego wytłumaczyć...Czy może ktoś ma podobny problem?;/
Dodaj nowy komentarz