Cichy krzyk... rozbity o obojętność...

Witam!
 
Sytuacja, którą Pani opisuje, jest bardzo trudna i obciążająca. Utrata dziecka jest ciężkim przeżyciem dla każdej kobiety. Potrzeba czasu, aby móc powrócić do równowagi. Ma Pani bagaż wielu doświadczeń – ciężkich i przytłaczających. Sądzę, że pomocna byłaby terapia psychologiczna, która pozwoliłaby odciążyć Pani psychikę. Warto udać się do ośrodka zajmującego się pomocą osobom młodym, których życie nie było w żaden sposób łatwe.

Warto byłoby się również udać się na spotkania grup wsparcia. Kiedy znajdujemy się wśród ludzi o podobnych przeżyciach, łatwiej opowiedzieć o swoim bólu i problemach. Jeżeli znajdziemy ludzi, którzy potrafią nas zrozumieć i zaakceptować, można przezwyciężyć wiele przeciwności, skorzystać z pozytywnych doświadczeń i sposobów na problemy innych osób. Takie spotkania pomagają odciążyć psychikę i zmniejszyć stres związany z codziennym trudem życia.  Przebywanie w towarzystwie innych pozwala na odnalezienie swojego miejsca, przekonanie się, że los doświadcza boleśnie, lecz zawsze jest szansa na poprawę.

Terapia farmakologiczna jest procesem długotrwałym. Jednakże odpowiednio dobrane leki i systematyczność w ich stosowaniu pozwalają na trwałą poprawę nastroju. Jeżeli leki, które Pani przyjmuje, nie dają poprawy po dłuższym stosowaniu, warto skonsultować się z lekarzem psychiatrą. Może on zmienić lek lub dostosować dawkę obecnego do Pani potrzeb. W miarę możliwości, proszę nie łączyć leków z środkami psychoaktywnymi (alkohol, narkotyki, itp.), gdyż wpływa to na działanie leków, a tym samym na trudniejszy powrót do zdrowia.

Pozdrawiam