- abcdepresja.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Co ja mam zrobić? Objawy depresji?
Co ja mam zrobić? Objawy depresji?
Mam 24 lata w okresie liceum przechodzłam stan, którym może była depresja ale nikt mi tego nigdy nie powiedział - spałam ponad miarę, nic nie sprawiało mi przyjemności, wszystko mnie denerwowało, nienawidziłam siebie tak bardzo, że patrząc w lustro czułam odrazę do tej osoby, miałam wrażenie że inni mnie nienawidzą i zastanawiało mnie często czy jak ktoś mnie dotyka to się mnie nie brzydzi a do tego wszystkiego za wszystko się obwiniałam i nienawidziłam się jeszcze bardziej aż doprowadziłam się do stanu że sama na sobie się wyżywałam prawie codzienni, fachowo to nazywało się autoagresja po której słady zostaną mi na całe życie. Nawet próbowałam się zabić. Koleżanka zaprowadziła mnie do takiego ośrodka gdzie prowadzono terapie grupową, ale tam nikt nigdy mi nie powiedział co mi jest a sama wiele na swoj temat nie mówiłam potem stwierdziłam że już tego nie potrzebóję i odeszłam, teraz niby mi się układa, mam męża, prace ale do tej pory czuję że chyba do końca jest coś nie tak. Zauważyłam, że bardzo często mam dni kiedy przechodzę podobne stany jak te sprzed pięciu lat, że myślę czasem o śmierci, chciała bym się znowu wyrzyć na sobie samej ale potem to przechodzi na kilka dni i znowu jest dobrze. Ciągle mam wrażenie że nie zasługuję na to wszystko co mam. Obsesyjnie się boje że te stany mi powrócą i nie będą chciały minąć same i moje życie ostatnio kręci się głownie wokół tego. Przyznam że się strasznie obwiniam za wiele rzeczy. Nie wiem sama czy powinnam coś ze sobą zrobić i co mi wtedy dokładnie było te pare lat temu. Ostatnio często zastanawiam się czy powinnam poszukać jakiejś pomocy, ale ja nie mam pojęcia jakiej i gdzie jej szukać.
Witam Panią serdecznie,
Z tego co Pani pisze jest w Pani bardzo dużo poczucia winy i tłumionej złości, którą kieruje Pani przeciwko sobie. Te uczucia cały czas w Pani są. Nie wiem co dokładnie dała Pani terapia grupowa, na ile rozwiązała problem z przeszłości, ale najwyraźniej w dalszym ciągu reaguje Pani w podobny sposób. To poczucie winy skądś się musiało wziąć, a inaczej mówiąc ktos lub cos musiało się do tego przyczynić. Jedyną formą, aby się z tym uporac jest więc psychoterapia, która odnajdzie przyczynę tego, co w Pani "siedzi". Proponowałabym Pani poszukanie w swojej okolicy ośrodka psychoterapii i podjęcie leczenia psychoterapeutycznego. Może się Pani również zgłosić do Poradni Zdrowia Psychicznego. Najważniejsze jest znalezienie odpowiedniego specjalisty, z którym nawiąże Pani dobry kontakt, który Panią zrozumie. Zdecydowanie powinna Pani poszukać pomocy, ponieważ problem jest do rozwiązania, a w tej chwili jest Pani bardzo ciężko.
Pozdrawiam serdecznie i życzę jak najszybszego znalezienia dobrego psychoterapeuty!







Co mam zrobić ze sobą. Mam lęk, że nie skończę szkoły średniej, nie daje rady. Mam 18 lat, mam na imię Hubert. Niech pani mi pomoże.
Panie Hubercie,
Niestety mam bardzo mało informacji na Pana temat...
Proszę jednak zgłosić się po osobistą poradę do psychologa. Wsparcie psychologiczne pomoże Panu pokonać lęk, rozplanować czas nauki, lepiej radzić sobie z napięciem i in.
Gorąco do tego namawiam!
Mam 27 lat i ciągle mam wrażenie, że ze mną coś nie tak. Jestem osobą wierzącą to daje mi siłę i nadzieje. Ostatni rok pracowałam jako stażystka i wszystko było oki dopóki nie dostałam umowy o pracę. Wtedy zaczęła się większa odpowiedzialności i wielki lek. Nie mogę spać i jeść. Praca ta jest nie do końca tym co chciałabym robić, na domiar złego skończyłam administracje, a najbardziej w życiu chciałabym służyć ludziom, nie wiem gdzie się podziać. Nie pozwalam zbliżyć się do siebie mężczyznom, bo zwyczajnie nie chce być ciężarem dla kogoś. Moi rodzice boją się o mnie bardzo i czuję, że mają mnie dość. Bardzo proszę o pomoc, cokolwiek, będę bardzo wdzięczna.
Dodaj nowy komentarz