Czy ja z tego wyjdę? To już codzienność...

Witaj!

Sytuacja, w której się znalazłaś, jest bardzo trudna, ale jest do przepracowania. Jeśli podejmiesz odpowiednie kroki, na pewno uda Ci się z tego wyjść. Pierwszym krokiem ku temu jest zrozumienie, że nic nie bierze się bez przyczyny i Twoje trudności mają swoją przyczynę. Podstawą jest więc jej odkrycie i zmiana.

Jeśli takie problemy jak samookaleczanie czy myśli samobójcze pojawiają się u osoby w Twoim wieku, bardzo ważne jest, aby terapię podjęli również Twoi rodzice. Potrzebujesz dużo wsparcia i zrozumienia ze strony bliskich, a także kompetentnego psychologa oraz lekarza psychiatry. Jeśli spotkania z psychologiem nie przyniosły efektu, powinnaś zmienić specjalistę. Istotne jest, czy osoba, do której się zgłosisz, posiada certyfikat psychoterapeuty. Poproś któregoś z rodziców, aby pomógł Ci znaleźć dobrego specjalistę, możesz poprosić o to również psychologa w Twojej szkole. Powinnaś być również pod opieką psychiatry dziecięcego.

Nie jesteś za młoda na miłość, a przed Tobą jeszcze wiele wspaniałych chwil. Teraz być może trudno Ci to dostrzec, uwierzyć w to, że jeszcze wiele rzeczy w Twoim życiu zmieni się na lepsze, ale jestem przekonana, że z pomocą psychoterapeuty stopniowo uda Ci się to osiągnąć. Warto spróbować!

Zacznij od rozmowy z rodzicami i/lub psychologiem w szkole.

Trzymam kciuki! Pozdrawiam serdecznie!