Czy mam depresję przez brak orgazmu?

Jak Pani słusznie zauważyła najlepszy w tej sytuacji byłby kontakt z psychologiem, który potrafiłby wysłuchać "nie mając Pani dość". Swoją drogą myślę, że osoby przed którymi się Pani otworzyła nie miały Pani tego za złe, ale prawdopodbnie nie potrafiły Pani pomóc. Ludzie w sytuacji, gdy ktoś się "rozkleja" i zaczyna płakać często czują się niepewnie i nie wiedzą jak się zachować. Zwłaszcza, że jest Pani w sytuacji dość trudnej, bo z jednej strony nie jest Pani pewna związku i rozważa Pani rozstanie, z drugiej łączy Państwa dziecko. Trudno komuś takiemu coś doradzić, a przypuszczam, że właśnie konkretnej porady Pani oczekuje od otoczenia. Dobrze byłoby wypisać sobie wszystkie "za" i "przeciw". Co jest dla Pani ważne w związku (w każdym związku, czego pani potrzebuje do szczęścia) i czy ma Pani poczucie spełnienia, że się Pani rozwija, że jest Pani szczęśliwa i rozumiana. Na pewno potrzebujecie Państwo pomocy terapeutycznej, ponieważ komunikacja w Waszej relacji jest eweidentnie nieprawidłowa. Pani oczekuje pocieszenia, partner odbiera Pani płacz jako "marudzenie". Jeżeli zależy Wam na tej relacji pownniście obydwoje popracować nad wzajemną komunikacją, co które z Was potrzebuje od tej drugiej strony. Poza tym podstawą szczęśliwego związku jest wzajemne zaufanie. To jest priorytet. I moim zdaniem należałoby przedyskutować na spokojnie tą sprawę, albo zacząć nad tym pracować, albo się rozstać (choćby zrobić sobie na jakiś czas przerwę i wszystko przemyśleć). Brak orgazmu jest nie tyle powodem depresji, co jej wynikiem. Stres, napięcie, brak zaufania i poczucie niezrozumienia przyczyniają się do tego w ogromnym stopniu. To też jest znak dla Pani, że coś złego dzieje się w tej relacji. Aby ją polepszyć musicie nad tym pracować wspólnie. Pani i partner. Czytając Pani list mam wrażenie, że to Pani jest stroną wrzuconą w poczucie winy. Pani płacze i za wszystko przeprasza, a partner jakby nie zauważał braku orgazmu. Powinniście o tym porozmawiać i rozważyć możliwość terapii. Nie wiem w jaki sposób to zorganizować jeśli mieszkacie Państwo za granicą, z lektur trudno wskazać mi jakąś konkretną pozycję, ponieważ żaden poradnik nie rozwiąże poważnego problemu w relacji. Z książek, które mogą być pomocne, a są lekkie w odbiorze polecam "Ewa czuje inaczej" lub "Krokodyl dla ukochanej" J.Pulikowskiego. Są to ciekawe książki w inteligentny sposób odnoszące się do błędów w komunikacji i wzajemnych oczekiwaniach w relacji damsko-męskiej. Zaznaczę jednak, że problem wymaga konsultacji z psychologiem bądź terapeutą i gorąco do tego namawiam.
Pozdrawiam serdecznie!