- abcdepresja.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Czy moja mama choruje na depresję?
Czy moja mama choruje na depresję?
Chciałabym przedstawić problem mojej mamy. Mama ma 74 lata. Jest osobą aktywną i wszechstronną, inteligntną. Jednak czasami miewa problem. Wraca myślami do scen z młodości i robi tacie bezpodstawne awantury. Podczas awantur wmawia tacie, że zrobił coś, czego nie zrobił. A działo się to ponad 50 lat temu. Wraca do przeszłości, wymyśla sobie jakiś problem i drąży go mniej więcej 2 razy w miesiącu. Tata jest już też psychicznie wykończony, bo nie rozumie mamy problemów. Gdy próbuje mamie wyjaśniać, że to nie prawda, jest jeszcze gorzej.
Rodzice przeżyli razem już 55 lat. Są dobrze sytuowani, zdrowi i ogólnie mama powinna być zadowolona z życia. Ta sytuacja trwa już około 20 lat, ale w ciągu ostanich kliku lat nasiliła się. Gdy mówimy jej (ja i tata), że powinna iść do lekrza - wpada w szał i krzyczy, żeby nie robić z niej wariatki. Mama postrzegana jest w otoczeniu, jako osoba elokwentna, wesoła, aktywna. Jednak rzeczywistość jest inna. W domu, gdy jest tylko z tatą, jest czasami zupełnie innym człowiekiem. Miewa bardzo duże wahania nastrojów. Cierpi na bezsenność (od bardzo dawna). Proszę z tatą o pomoc. Co się z mamą dzieje?
Witam!
Opisywane objawy moga być objawem zmian organicznych, np. rozpoczynającym się procesem otępiennym.
Typowe jest wówczas zaburzenie pamięci, polegające na dobrze zachowanej pamięci wydarzeń dawnych, przy trudnościach w przypominaniu sobie aktualnych faktów. Określane jest to jako tzw. ekmnezja. Do zaburzeń pamięci można zaliczyć tzw. wspomnienia rzekome.
Przy wysokim intelekcie, rozpoczynające się trudności z pamięcią mogą być irytujące dla chorego, tym bardziej, że otoczenie usiłuje przekonać, jak było naprawdę.Z tego typu przekonaniami nie warto dyskutować, ale potwierdzanie nieprawdy też nie jest właściwe. Można poprzestać na stwierdzeniu typu "Wiem, że tak myślisz, ale ja po prostu uważam inaczej i niech tak zostanie".
Dla zmian organicznych typowym objawem jest też chwiejność emocjonalna, czyli łatwość w przechodzeniu stanów od euforii po płaczliwość oraz tzw. zaleganie afektu. Polega na długim rozpamiętywaniu urazów, częste powracanie do tematu doznanych krzywd.
Istotne znaczenie dla obecnych problemów Pani mamy mogą odgrywać zmiany związane z zaburzeniami czynności mózgu związane z wiekiem. Istotną rolę mogą pełnić zmiany miażdżycowe, nadciśnienie tętnicze, choroby serca i naczyń, powodujące niedotlenienie ośrodkowego układu nerwowego oraz zmiany neurodegeneracyjne.
Aby wyjaśnić przyczynę problemów konieczne są badania internistyczne oraz neuroobrazowe (np. tomografia komputerowa, MR). Być może łatwiej będzie zaakceptować propozycję konsultacji w Poradni Zaburzeń Pamięci lub wykonać część badań w ramach poradni neurologicznej oraz lekarza rodzinnego.
Zdarza się również, że u osób w wieku podeszłym depresja przebiega z objawami przypominajacymi zespół otępienny, wówczas zastosowanie leków przeciwdepresyjnych przynosi szybkie efekty.
Wspomina Pani o bezsenności mamy. Jeśli stosuje np. leki nasenne, to mogą odpowiadać za część dolegliwości. Zapotrzebowanie na sen i jego struktura zmienia się z wiekiem: zwiększa się wówczas częstość wybudzeń, sen ulega spłyceniu i skróceniu. Natomiast problemy ze snem moga być kolejnym argumentem, aby namówić mamę na wizytę u psychiatry.
Pozdrawiam
Dodaj nowy komentarz