Czy to kiedyś przejdzie? Czy będę umiała żyć. Czy będę potrafiła cieszyć się życiem?

Witaj czytając Twój list, widzę samą siebie.Tylko ja jestem trochę starsza od Ciebie (25). Myślę, że powinnaś udać się do lekarza, sama się nad tym zastanawiam (jakoś nie mogę się zebrać), a może warto, bo co to za życie - praca, dom i zupełna pustka. Dzień za dniem mija, a u mnie nic się nie zmienia-chyba, że na gorsze:( Pozdrawiam serdecznie i życzę odwagi w patrzeniu w przyszłość i oby każdy dzień był lepszy od poprzedniego.