Czy to stan lękowy, czy depresja, a może nerwica lub trudny charakter?

Witaj Olu,
nie zwlekaj z wizytą u lekarza i od razu Ci powiem nie wstydź się odwiedzić psyhiatry. Bardzo podobne zachoowanie spotkałomnie 4 miesiące pourodzeniu 2 dziecka. potworna złosć, kompletna niechę ć do czegokolwiek, a zlew z naczyniami czy wyjście na zakupy było niemożliwym przymusem do wykonania. To było okropne uczucie braku panowania nad sobą. Czasami tak się złościłam, że robiło mi się ciemno pzred oczami Wkońcu po kilkumiesięcznych mękach, siostra, która bardzo się o mnie martwiła po prostu umówiłamnie na wizytę u psychiatry. I wcale się nie wstydziłam, tu chodziło o moje życie i o moją rodzinę, a to za duża stawka,żeby ją stracić. Okazało się, że depresja zjadała mnie przez ten cały czas. Nareszcie po zastosowaniu leków zaczęłam być sobą, cokolwiek odczuwać, być wesołą i kojaącą. To naprawdę działa! Spróbuj,tutaj nic nie tracisz! Możesz jedynie zyskać!Spróbuj! dowagi już pierwszy krokmasz za sobą, bo ttaj napisałaś. idź za ciosem. Warto.
Pozdrawiam iżyczę powodzenia!
Magda