Czy to zespół chronicznego zmęczenia? Jak to leczyć?

Witam serdecznie,

Na podstawie opisu Pani dolegliwości i prawidłowych wyników badań dodatkowych można rozważyć przede wszystkim występowanie depresji lub dystymii. Wielu pacjentów skarżących się na objawy CFS (chronic fatigue syndrome) spełnia kryteria zespołu depresyjnego.

Rozpoznanie CFS jest dość popularne w krajach anglosaskich, jednak jest to kategoria nieprecyzyjna, brakuje również standardów leczenia tego typu zaburzenia. Podkreśla się przede wszystkim znaczenie odpowiedniej diagnozy różnicowej - z depresją, zaburzeniami hormonalnymi, przewlekłymi stanami zapalnymi i infekcjami.

Dość typowe dla depresji jest np. pogorszenie samopoczucia w godzinach porannych, zaburzenia snu i koncentracji (często interpretowane jako zaburzenia pamięci).

Jako dystymię rozumie się przewlekłe obniżenie nastroju, z objawami, które nie osiągają takiego nasilenia jak w typowym epizodzie depresyjnym. Zespół objawów może się rozpoczynać od łagodnego epizodu depresyjnego.
Osoby cierpiące na dystymię mogą mieć okresy lepszego samopoczucia, trwające zazwyczaj kilka, kilkanaście dni, jednak dominuje utrzymujące się obniżenie nastroju.

Do typowych objawów dystymii należą: obniżenie nastroju, przewlekłe zmęczenie, obniżenie zdolności do odczuwania przyjemności, obojętność, tendencja do zamartwiania się, przypisywania sobie winy, zaburzenia koncentracji, poczucie niedostosowania, bezradności, wycofanie z kontaktów społecznych. Chory wykonuje swoje obowiązki w pracy i w domu, jednak nie sprawiają one satysfakcji. Towarzyszącym objawem może być rozdrażnienie, nieokreślony lęk, bezsenność lub nadmierna senność.

W leczeniu dystymii zaleca się psychoterapię (w szczególności poznawczą oraz interpersonalną) oraz leki przeciwdepresyjne.

Na podstawie krótkiego opisu nie można dokładnie zróżnicować charakteru Pani dolegliwości. W celu dokładnej diagnostyki i różnicowania oraz rozpoczęcia adekwatnej, profesjonalnej terapii, polecam Pani wizytę u psychiatry. Jeśli łatwiej byłoby Pani zdecydować się na wizytę u psychologa lub psychoterapeuty, może Pani porozmawiać najpierw z terapeutą.

Pozdrawiam i życzę szybkiej poprawy samopoczucia.