Depresja brata

Drogi Ekspercie!
Pytanie nie dotyczy mnie bezpośrednio, lecz mojego 17-letniego młodszego brata. Jakieś dwa miesiące temu zdiagnozowano u niego depresję, podejrzewam, że trwa ona od jakiegoś roku, a nwet więcej, tylko, że teraz jego stan się pogorszył. Kłopoty w szkole, z rodzicami itp. Nie pamiętam jaki lek przyjmuje (coś na "a"), mama chce to utrzymać w tajemnicy (nawet babcia, która z nami mieszka, niczego nie wie) i nawet leki są tak schowane, że widziałam je przez chwilę. Lecz do rzeczy...

Brat korzysta z pomocy psychiatry i psychologa, ale mówiąc szczerze, zauważyłam tylko pogorszenie, m.in. spadek wagi, a muszę powiedzieć, że już wcześniej miał niedowagę, wszyscy się o niego martwimy. Mówi, że nie ma apetytu. Zdzarzyły się też wymioty. Mama zadzwoniła do psychiatry i kazał on zaprzestać brania leku przez dwa dni, a następnie znów do niego wrócić.

Mój brat nie lubi nigdzie wychodzić, nie znosi szkoły, bo nie lubi ludzi, tak twierdzi. Ostatnio wybuchła awantura, bo nie chciał iść do kościoła z rodzicami. Gdy zadałam pytanie, jaki jest tego powód, odpowiedział, że nie ma po co tam iść, bo ludzie będą się gapić i go obgadywać. Rodzice poszli sami i, jak się domyślam, pewnie zakazali mu dostępu do komputera (domyślam się, gdyż nie mieszkam z rodziną). Dodam, że on naprawdę nie ma powodów, by mieć kompleksy. Wydaje mi się, że jest coraz gorzej...

Dziwi mnie też to, że lekarz nie podjął żadnych kroków w związku z uzależnieniem brata od komputera. On tam ma swój świat i gdy nie może grać, słucha muzyki. Rodzice tracą z nim resztki kontaktu... Nie wiem, czy w tej sytuacji mogę coś zrobić... Opowiedziałam o swoich obwach mamie, która odebrała to jako atak skierowany na jej osobę, ona się stara, a jak zwykle nikomu nic nie odpowiada i wszyscy mają pretensje.