Dlaczego nie potrafię poradzić sobie z rozstaniem mimo czasu, jaki upłynął?

witam
widze,ze nie jestem jedyna. moj związek trwał 2,5 roku,podobny przypadek,tylko,ze moj byly nie pracowal a pojechal do rodziny do francji,zostalam tu calkowicie sama i zrezygnowalam z naszej milosci ,pomimo ,ze chcial powrotu do mnie po 2latach, nie wiem czemu,powiedzialam nie(zaznaczam ,ze juz po tych 2 latach jak chcial wrocic,to juz na stałe tam zamieszkal), chcialam bardzo ale nie zabardzo sobie wyobrazalam jak to by wyglądalo ja sie uczylam zaocznie,a szkoly nie chcialam porzucic. minelo juz 6 lat a ja wciaz placze po nocach,co roku przyjezdza do siostry na wakacje,gdy go widze w brzuchu mam rewolucje,a nogi uginają sie jakby byly z waty.
2 lata temu poznalam chlopaka z ktorym mam sliczną coreczke,i w tamtym roku zostalismy małżenstwem.myslalam ze w koncu to minie ,ta tesknota,ale nic z tego ,ciągle mam go w glowie. małżennstwo dlugo szczesliwe nie bylo,gdyz moj mąż zacząl swirowac z innymi,po wyjezdzie do pracy za granice. od kiedy sie o tym dowiedzialam coraz czesciej ,niz wczesniej myslami wracam do bylego chlopaka,teraz jest w polsce ,i ciagle mysle czy zrobic ten krok i pogadac (z tego co wiem to od 6 lat nie mial dziewczyny,i niema) czy dalej starac sie o nim zapomniec,chociaz wiem,ze nigdy nie uda mi sie zapomniec.
przeprasazm za błedy i nieskladne zdania,ale co chwile na corcie sie oglądam
pozdrawiam