Dlaczego partner "chyba" przestał mnie kochać: sercem i fizycznie?

Zgadzam się z panią psycholog. Taka zdrowa rozmowa, że tak powiem, to ''lek'' na różnice poglądowe 2 osób, na spięcia i konflikty. Rozstałem się ze swoją dziewczyną po szczerej rozmowie. Walczyłem X czasu o tę dziewczynę, chociaż fatalnie się zachowywała w stosunku do mnie. Nie, to nie. Całego życia i energii nie będę na nią tracił. Tym bardziej, że mam jakieś ambicje, chciałem, żeby była kimś, kto dzieli i radości i obowiązki wspólnie, zdobywać świat, jak to się mówi. Spokojnie i delikatnie powiedziałem, jakie mam przemyślenia, co chciałbym zmienić, często pytałem, co ona chciałaby, żeby się zmieniło, co we mnie się jej nie podoba. Powiedziała mi, że chce porównania itp. Według mnie nie doceniała moich poświęceń: częstego jeżdżenia pociągami (tylko mojego), zabierania w różne miejsca (żeby nie było nudno), szanowanie jej, jej rodzinę, ogólnie zaangażowanie w związek i dawanie dużej swobody, bo tak chciała. Kiedyś mi powiedziała, że ją przytłaczam. Zabawne, bo jak można nazwać spotykanie się raz w tygodniu, kiedy wyjeżdżała z rodzicami na wakacje to i 3 tygodnie jej nie było, na ferie. Także teraz widzę tylko, że to cwaniara była, która była wygodna, niedojrzała. Po X latach związku to jej się odwidziało. Bardzo się starałem w tym związku, doceniałem. Jest mi coraz lepiej, czasami mniej, ale wiem, że nie ma sensu tkwić w związku, w którym druga osoba nie stara się dla tej drugiej osoby. Nie warto się starać dla osoby, która nie wykazuje inicjatywy, a przede wszystkim nie ma tolerancji i szacunku, nie jest wsparciem w trudnych chwilach lub jest dla nas dobra, kiedy nam się układa, mamy dużo ''floty-pieniędzy'', mamy poważanie, jesteśmy na topie.
Co do tego, że Twojego partnera pociąga inna, to smutne. Taka poradnia może i jest jakimś środkiem. Jak zależy Tobie bardzo, to spróbuj. Tylko według mnie ostrożnie i delikatnie powinnaś obserwować jego poczynania w stosunku do Ciebie (nie szpiegować - po prostu zwracać uwagę na relację pomiędzy wami). Według mnie częstymi powodami rozstań są 2 rzeczy (to jest moja bardzo subiektywna opinia, oparta z mojego doświadczenia).
Po pierwsze: niewykazywanie inicjatywy w związku, co wiąże się z zaangażowaniem. Często takie osoby są niedojrzałe i nie ma sensu kurczowo trzymać się ich. Odwidzi im się prawdopodobnie za rok, 2, 3, kilka miesięcy, różnie to bywa. A osoby angażujące się'', wiśta wio... gdzieś z dala ode mnie, bo ja potrzebuję oddychać, dla nich dobry związek to ciężkie brzemię, a przede wszystkim chyba nie potrafią sobie poradzić z tym że są z kimś długo''.
Po drugie to: egoizm, ''szanowanie przez ech i ach swojego czasu'', przez co nie szanuje się też drugiej strony. Według mnie dobry związek polega na zaangażowaniu i luzie w związku. Według mnie egoizm jest wtedy, kiedy ktoś spotyka się ze znajomymi lub kimkolwiek, poświęca się karierze, itd., a partner jest ''od wielkiego dzwonu'', idzie w odstawkę (bo tak komuś wygodnie, np. raz na tydzień, raz na 2 tygodnie, chyba że nie ma innej możliwości np.odległość). (Tutaj jest taka kwestia że w związku na odległość 2 osoby powinny się bardziej starać, angażować). Powinien też być luz, bo chyba każdy chce mieć czas np. na popływanie na basenie lub na wyjście z ''psiapsiółą'' czy kumplem ''na browara''. Także według mnie dobry związek polega na takim zaangażowaniu, w którym chłopak i dziewczyna pielęgnują swój związek jednocześnie, mając czas dla siebie. Bycie najważniejszym dla siebie!
Synkowie mamuś, córeczki tatusiów, koleżaneczki wielu znajomych, koledzy wielu koleżanek: Ciągła walka o związek (co to znaczy walka w związku: zdobywanie partnera, pomimo że się z nim jest, nie tak że ja już mam chłopaka, dziewczynę i ja się poświęcam sobie, co to ma znaczyć???, chyba każdy odczuwa potrzebę bycia widzianym w oczach tej 2 osoby jako ''te światło'', cholercia, ruszyć swoje zacne dupsko i spędzić trochę czasu ze sobą) i inicjatywa w związku, np. różne pomysły (chyba nudno jest jak dziewczyna/chłopak chcą chodzić w 3 miejsca non stop, robić to samo). Lenistwo i cwaniactwo trzeba leczyć.
Co do byłych partnerów: według mnie nie powinno się przyjaźnić z eks, tym bardziej kiedy się ma nową dziewczynę/chłopaka. Jak ktoś nie umie się uwolnić od byłych to niech nie zawraca w głowie nowej osobie. Każdy związek to uczucia mniejsze/większe i budowanie relacji. Czy nie lepiej zaangażować się w swoim związku i zostawić przeszłość? W końcu z jakiegoś powodu zainteresowaliśmy się tym kimś nowym. Co do przeszłości, to ''nie można ciągnąć 2 srok za ogon'', to jest cwaniactwo. Odradzam takie związki, gdzie ktoś taki jest. To niech wraca do eks, jeżeli ma taką potrzebę. Nie można nikogo kurczowo trzymać za rękę. Nie, to nie po prostu. Jak ta druga osoba będzie robiła do was ''wielkie oczy'', że macie taką osobowość to się nie przejmujcie tym. To wy wtedy stawiacie na związek, w którym ważne jest zaangażowanie. Jak nowa osoba nam się nie podoba, bo w końcu chodzenie ze sobą jest po to, aby ''kogoś poznać'', to powinno się rozstać. Jeżeli ludzie zaczęliby wykazywać zainteresowanie, zaangażowanie, chęć poznawania (i walki, o której pisałem), to według mnie byłby to dobry fundament do tego, żeby być po jakimś czasie gotowym do małżeństwa. Małżeństwo powinno być takim stanem, kiedy po zauroczeniu (chcemy chłonąć i podziwiać), zakochaniu (mamy motylki w brzuchu), następuje POKOCHANIE tego kogoś. Poznajemy wady i zalety tego kogoś, wiemy jaki ten ktoś jest. Może do końca nie. Ale mamy większą możliwość na coś zajefajnego. Nie byłoby też tylu rozwodów. Ludzie często nie dostrzegają ''niedojrzałości'' u tej drugiej osoby i planują już wspólne życie. Każdy ma wolną wolę tylko później może być bardzo przykro, jak mąż poczuje powiew świeżości w ramionach innej lub żona będzie tu i tam szukać (bardzo subiektywnie dalej piszę i to jest moje zdanko na ten temat).
Napiszę teraz na temat seksu... pewnie teraz czyta to co drugi nastolatek ;d. W szkole mało mówią o seksie, to ja zabawię się w seksuologa. Dobry seks jest wtedy, kiedy 2 osoby darzą się uczuciem. Tak naprawdę nie czuje się satysfakcji z seksu bez uczuć. Niektórzy rozgraniczają seks i uczucia, ale według mnie to powinno spajać ''dojrzały'' związek. I nie przejmuj się jak on Tobie mówi, że znajduje zaspokojenie u innej. A niby czemu Twoje ciało ma być gorsze? Trywialnie napiszę, że każda ma to i tamto. Jeżeli nie stroniłaś od seksu, to nie martw się. Jak znajduje przyjemność u innej, to o uczuciach nie ma mowy. Słuszna uwaga pani psycholog, że powinno się wypisać na kartce to, co nas zadowala. Ja bym wolał powiedzieć Jej, co mi się podoba, kiedy jest okazja się kochać. Ale to chyba dlatego, że jestem rzeczowy. Oczywiście niech nastolatki nie myślą, że jak się nie jest gotowym na seks to rura i ''na chłopaka/ dziewczynę''. Seks i odpowiedzialność! Na pewno po pierwsze trzeba być dojrzałym letnie, a po drugie dojrzałym emocjonalnie. Nie kocha się naprawdę kogoś, jeżeli bliska osoba nie pociąga ją seksualnie, to raczej ''miłość Iwana do pługa'', tak bym to nazwał, ''szczeniacka miłość'', ''zauroczenie, fanatyzm kimś''. Według mnie to jest ostry kryzys kiedy on idzie do tamtej, ona do tamtego. Chyba żebyś go zaniedbywała, to wtedy bym go rozumiał... No cóż trzeba walczyć o kogoś. Nie pochwalam tego, ale nie podoba mi się, jak się kogoś zaniedbuje w rażący sposób. Najlepiej wtedy znaleźć sobie kogoś innego i tyle. Ale jak się starałaś, to nie miał powodu Ciebie zdradzać. Nie chcę Ciebie dołować kobietko, ale czasami dobrze się obudzić i dostrzec, że 2 osoba wykorzystuje partnera. Ja np. nie chciałbym ,żeby moja dziewczyna (hipotetycznie piszę) kochała mnie, ale seks był do du... dla niej. Powiedz sobie w serduchu, że od dzisiaj trzymam się pewnych zasad, w którym ktoś będzie mnie szanował tak, jak ja na to zasługuje, i sama w każdym nowym związku będę wykazywała inicjatywę i obserwowała, jak ktoś do mnie podchodzi. To się dotyczy obu płci. Ja mam prawie 22 lata, także widzisz wiek wiekowi nierówny w jako takiej dojrzałości. Cześć.