Jak nie myśleć o moim smutku i cieszyć się tym, co mam?

Mam 18 lat, osobiście uważam, że to błąd mówić o swoich problemach rodzinie. Z nimi jest się do końca życia, będą mieli obraz "żałosnej Ciebie", na pewno nic nie pomogą a tylko zmieni to stosunki w rodzinie. Problemy przychodzą i odchodzą, najlepiej zachować większość dla siebie. Jedyna rada to poznać nowych znajomych i kierować się jakąś mantrą np "nie mazać i nie użalać się nad sobą" :)
Pozdrawiam