Jak poradzić sobie, gdy opuściła nas miłość?

Zgadzam się z Panią Magister... Byłam w związku 5 lat, jestem DDA, więc poświęciłam temu mężczyźnie całą siebie, porzuciłam wszystko, przyjaciół, olałam rodzinę, nawet pracę znalazłam obok jego domu, by móc być wciąż z nim... Rozstaliśmy się, mineły prawie 2 miesiące, po 2 tygodniach od rozstania, gdy nie widziałam sensu życia i nie wyobrażałam sobie życia bez niego, poszłam do psychologa. Pani psycholog kazała mi pisać o tym co mnie boli, co do niego czuję, jak bardzo mi go brakuje itd... było bardzo trudno, znowu przychodziły mroczne myśli... Wysłano mnie do psychiatry, okazało się, że mam depresję, spowodowaną tym, że moje życie się zmieniło, że brak w mym życiu, tego "jedynego" z którym chciałam stworzyć wspólny dom i być zawsze z nim, do końca.... Tzw Zespół adaptacyjny obniżonego nastroju. Miałam brać psychotropy, ale... wiem że sobie poradzę, co tydzień chodzę do psychologa i już się tego nie wstydzę, wręcz przeciwnie- jestem z tego dumna, gdyż staram się sobie pomóc... Wiem, że kiedyś zaświeci słońce, mimo, że narazie jest bardzo pochmurno! Musimy żyć dalej i otwierać się na nowe doświadczenia. A kto wie co los przyniesie? Wierzę w to że kiedyś jeszcze będę szczęśliwa, choć na razie jedyne o czym marzę to wtulić się w jego ramiona... Więc rozumiem Cię i trzymam za Ciebie i za wszystkich, którzy są, lub będą w tak bolesnych sytuacjach kciuki. :) Głowa do góry, poradzimy sobie!

Pozdrawiam- Ania!