Jak poradzić sobie z załamaniem nerwowym?

Witam.mam podobny problem do koleżanki wyżej.tylko że u mnie trochę inna sytuacja,od małego były pijactwo i bijatyki w domu,mama jak wypiła to żucała do taty co tylko miała pod ręką-tata nigdy nie oddał.ciągłe balangi w domu i pijacy goście,czasami nie było co zjeść,ale wóda i papierosy musiały być.ciężkie dzieciństwo i to bardzo,żadnych pozytywnych wspomnień same złe i negatywne,życie mnie też nie rozpieszczało,na wszystko musiałam sama zarobić.koleżanki jak coś chciały to szły do rodziców,ja nie miałam po co bo jak nie pili to i tak nie mieli kasy.potem były wspólne pijactwa razem z braćmii znów kolejne bitki między sobą-koszmar.obecnie jestem mężatką od 2 lat i mamy ślicznego synka 8 miesięcznego.mieszkamy za granicą.mam męża,który bardzo mnie kocha i,synka ,ale nie mam poczucia własnej wartości,cczuje się jak zero-nie mam celu w życiu tylko pustke w sobie.bardzo często płacze i sama nie wiem czemu jakoś mi strasznie ciężko w tym życiu,ale jak patrze na mojegoo małego Aniołka to wiem że dla niego warto żyć.i nigdy nie pozwolę na to żeby przeszedł przez takie piekło jak ja.alkohol i papierosy to mój najgorszy wróg.i tak te załamania często wracają,rodzice już nie piją.w domu się uspokoiło.nie wiem jak sobie z tym radzić ja chce się cieszyć życiem a nie umiem,mąż myśli że jestem z nim nieszczęśliwa,a ja go bardzo kocham ale nie umiem się cieszyć tym co mam.nie wiem dlaczego:'(((