Polecane tematy
- choroba afektywna dwubiegunowa leczenie
- budzę się w nocy i nie mogę zasnąć
- choroba psychiczna objawy
- relacje międzyludzkie
- nastolatek
- brak męża
- zaufanie
- depresja w ciąży
- schizofrenia
- leczenie depresji
- wahania nastroju
- choroby autoimmunologiczne
- psycholog
- psychoterapia
- objawy depresji test
- stres test
- stres
- zaburzenia lękowe
- terapia behawioralna
- zaburzenia afektywne dwubiegunowe
- psychiatra
- problemy okresu dojrzewania
- biofeedback
- obawa przed psychologiem
- SSNRI
- choroba dwubiegunowa
- lek na nerwy
- depresja
- choroba afektywna dwubiegunowa
- depresja objawy
- fobia szkolna objawy
- krwawienie
- jak postępować z chorym na depresję
- depresja lękowa
- nerwobóle leczenie
- test na HIV
- brak wiary w siebie
- pomoc psychologa
- dystymia
Nowości na e-mail
najnowsze informacje na email







znalazłam ten list przez przypadek,w zasadzie to czuje sie podobnie.Również przyjmowałam rispolept+ jeszcze jakieś środki antydepresyjnje. Mam 22 lata ,studiuje. Nie nawidze wychodzić z domu, nie lubie poznawać nowych ludzi,mam kilku przyjaciół i tylko z nimi lubie przebywać. Jestem w związku ale boje sie mieć dzieci ,nie umiem sie nimi opiekować nie umiem ich przytulić, pocałować.Jak byłam dzieckiem byłam bita przez ojca, zazwyczaj bił pasem, dostawałam za różne rzeczy np. za to ze nie zjadłam obiadu i do tej pory przypominają mi sie te wydarzenia mimo iż to była dawno temu ciągle do tego wracam i o tym mysle.
Dużo rzeczy mnie w zyciu stresuje, często mam napady płaczu, nie lubie wychodzić ze swojego pokoju. cały czas jestem apatyczna najchętniej to bym przespała moje życie...
;(
mam podobnie, jestem zaspana, często boli mnie głowa, wydaje mi się że jestem niepotrzebna, wszystko mnie dobija, zawsze szukam jakichś negatywnych myśli u innych. najgorsze jest to że raz na jakiś czas mam napady nerwów i wtedy wyżywam się na wszystkich i wszystko mi przeszkadza, raczej jestem osobą spokojną ale czasem potrafię się zdenerwować nawet o małe niedociągnięcie. kryję się ze swoimi uczuciami do innych i tłumię często emocje a szczególnie gniew, nie biorę żadnych leków na to bo twierdzę , że nie jest mi to potrzebne, mam 20 lat i wiem, że mi to przejdzie, tylko pytanie kiedy...
Mam 36 lat i mam podobne objawy. Moja matka jest apodyktyczna, chce rządzić i tylko liczy się jej zdanie. Jestem osobą bardzo znerwicowaną, nie mam chęci na nic, jedynie komputer daje mi jeszcze chwilę ucieczki od rzeczywistości. Boję się, że nie umiem znaleźć pracy i nie jestem w stanie utrzymać siebie i córki.
Jak pozbyć się apatii?
Choć pytania padają - zawsze tak mało odpowiedzi....
Nie to miejsce?
Niewłaściwi adresaci....?
:(
Dodaj nowy komentarz