Jak sobie poradzić z matką?

Droga Ewo!
Rozumiem Cię bardzo dobrze, myślę, że przydałoby Ci się indywidualne nauczanie. Ja takie nauczanie zaczynam od nastepnego tygodnia, jestem w 3 klasie technikum AK. Moje problemy z psychiką zaczęły się w wieku 13 lat, był to moment zmiany szkoły i otoczenia, mianowicie chodzi o gimnazjum. Przez pięć lat męczyłem się ze sobą, miałem myśli samobójcze, ale nikomu o tym nie mówiłem. Dopiero pod koniec klasy drugiej technikum nie miałem już siły, więc poszedłem do rodziców, rzucając się na kolana o ratunek dla mnie. Zadziałali szybko, trafiłem na początku do psychologa, następnie do psychiatry, gdzie zostałem skierowany na obserwację do szpitala psychiatrycznego. Diagnoza wykazała, że cierpię na zaburzenia psychotypowe. Pomysł z nauczaniem indywidualnym zaproponowała mojej mamie pani pedagog szkolna, wspaniała kobieta, której bardzo dużo zawdzięczam, bardzo mi pomogła. Cała procedura z nauczaniem indywidualnym była długa, tak jak opisała to kolezanka, kupa roboty z tym, ale się udało:):) ale miałem zaświadczenie od psychiatry, zaświadczenie wychowawcy, pedagoga i dyrektora, wypis ze szpitala, następnie wszystko trafiło do poradni psychologiczno-pedagogicznej, jak już uzyskałem wynik pozytywny o przyznaniu mi nauczania indywidualnego, pismo trafiło do starostwa gdzie przyznano mi odpowiednią ilośc godzin. Bardzo długo to trwa, wymaga dużo dokumentów, ale jest mozliwe:):) Mam nadzieję, że Ci się też uda i nie zrezygnujesz z nauki. Pozdrawiam.....M