Kłótnie w związku, czyli jak rozmawiać z mężem?

Beato 24. Dziewczyno!!!! czy tak ma wyglądać Twoje życie???? nie zasługujesz na szacunek, partnerskie traktowanie, miłość i zrozumienie?? Dlaczego sobie tego odmawiasz? Albo niech kretyn zobaczy że traci wartościową osobę, albo niech żyje jak ten śmieć, bez Ciebie, ale niech nie robi śmiecia z Ciebie! Jeśli jesteś choć troszeczkę niezależna od niego, pokaż mu, że To on jest beeeee bueeeee i fuj. Szanuj się! Czy poza pracą jesteś zdana tylko na niego? Czy on kiedykolwiek Cię przeprosił za swoje zachowanie? A jeśli przeprosił- czy coś zmienił w swoim podejściu? Groźba rozwodu pomaga neiraz przejrzeć na oczy. A jeśli się wie co się traci..... Ja mojemu spakowałam walizki przed drzwi. Myślał, że wiem co robię, że się dowiadywałam o prawo do mieszkania w naszym mieszkaniu, że byłam u prawnika, że dzieci zostaną ze mną i ich w świetle prawa nie zobaczy (pranie z mózgu, w tym niezła jestem) itp. .... u mnie nie zawsze jest różowo, ale na otrzeźwienie groźba rozstania pomogła (tzn. raz, a porządnie, z imitacją wyprowadzki, że niby zmieniam klucze ale jeszcze dam się przekonać, niech w ciągu dwóch tygodni mnie przekona, że warto na niegoczekać). Jest conajmniej inaczej. Rozmawiamy. (ja mam z nim teraz dwójkę dzieci, ale do cholery, dam sobie radę, byle mieć spokój, jeśli nic się nie zmieni). Kim on jest, by cię tak traktować??? Jeśli tylko masz do kogo zwrócić się o pomoc (przenocowanie)- zrób to. Kilka dni otrzeźwienia-ciszy-przemyślenia nikomu nie zaszkodzi. Albo on albo Ty. Do "Wy" jak widać Wam brakuje. Pomyśl: możesz coś próbować zmienić- i tak przez całe życie, albo zmienić a potem próbowac czy to coś zmieniło u Ciebie. I kiedyś stwierdzisz, że to jest to: spokój, szacunek, zaufanie, akceptacja....kiedy to osiągniesz?-jak przyjdą z nim dzieci?? (nie piszesz nic o potomstwie)/ Tu ZAUFANIE nie funkcjonuje. A co z resztą? przemyśl- i niech on przemyśli. Nie tylko Ty tracisz na tym. Uświadom mu, że on bardziej ucierpi, bo stracił wierną mu dotąd osobę. Jestem z Tobą!!!