- abcdepresja.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Mam myśli samobójcze co mam zrobić?
12
Polecane tematy
zobacz
zobacz
zobacz
zobacz
- depresja lękowa
- benzodiazepiny
- jak wygląda wizyta u psychologa
- jak postępować z chorym na depresję
- schizofrenia
- stres
- wahania nastroju
- leczenie depresji
- zachowania autodestrukcyjne
- obniżenie nastroju
- apatia leczenie
- brak wiary w siebie
- depresja
- zmiany nastroju przyczyny
- choroba afektywna dwubiegunowa leczenie
- depresja objawy
- zaburzenia lękowe
- terapia behawioralna
- psychiatra
- choroba psychiczna objawy
- stres a praca zawodowa
- stres test
- bóle kości
- psychoterapia
- nie wiem o czym rozmawiac z ludzmi
- pomoc psychologa
- choroba afektywna dwubiegunowa
- biofeedback
- zaburzenia afektywne dwubiegunowe
- nerwobóle leczenie
- zaburzenia lękowe leczenie
- nerwobóle międzyżebrowe
- zaburzenia łaknienia
- psycholog
- co zrobić gdy chłopak jest chorobliwie zazdrosny
- objawy depresji test
- choroby wątroby
- dystymia
- depresja w ciąży
Nowości na e-mail
najnowsze informacje na email
Witam. Mam 23 lata, wspaniałą córę i męża. Chociaż ich bardzo kocham, to jednak mam problem. Od pół roku myślę o samobójstwie. Już kiedyś próbowałam się otruć, ale mój mąż mnie uratował. Nie umiem się z nikim dogadać, odsunęłam się od rodziny, nie utrzymuję z nikim kontaktu, zamknęłam się w sobie. Kocham swoje dziecko i męża, staram się być dla nich silna i wiem, że powinnam dla nich żyć, ale czym bardziej chcę, tym coraz mniej mam sił, schudłam, mam problem ze snem, coraz więcej o tym myślę, nic mnie nie cieszy, Proszę o pomoc.
Też mam myśli samobójcze, ale nikt o tym nie wie, nikt mi nie pomoże, nikt mnie tu nie trzyma.
Ja też mam myśli samobójcze i czym częściej zaczynam o tym myśleć, tym wiem, że kiedyś mi się uda i zniknę z tego świata problemów. Próbowałam kilka razy ale nigdy mi się nie udało, mam nadzieję, że kiedyś nadejdzie ten czas kiedy nie będę już musiała się zamartwiać całym swoim życiem. :(
Też miałam myśli samobójcze i żyje nadal już 20 lat od nieudanej próby. Wiara w Boga dużo mi pomaga, mojej koleżance leki dużo pomagają - leczy sie na nerwice natręctw. Sprobuj pomyśleć o swoim życiu jako darze o który trzeba dbać. Pomysl o swojej MAMIE- możesz sobie wyobraić ją po Twojej śmierci????
Też często myśle o tym , no ale cóż zrobić takie życie .
ja od ponad tygodnia zyje ta swiadomoscia ze chce sie zabic,mam wymazona zone wspanialom coreczke i syna jednak cos sie popsulo klocimy sie jak to wzyciu bywa,nic pozatym tylko ze w tych klutniach potrafie zone zwymyslac,i pokilku minutach placzac przepraszam,mamy kredyty robie co moge i jest mi przykro ze tak wybucham,lecz ona postanowila mnie zostawic co mam robic?nie jem nie sypiam pije duzo mocnej kawy troje sie trotka na szczory wcinam wszystkie tabletki i pije wodke choc jestem nie pijacy,nigdy nie pilem teraz majac 40lat wypilem butelke wodki i zyje .....czy naprawde jestem tak zlym czlowiekiem ze nawet smierc mnie omija szerokim lukiem,jak mam zyc bez rodziny to dlamnie za duzy cios
No cóż, takie jest zakichane to życie. Miałem wszystko, pracę, rodzinę dom. Dzisiaj nie mam pracy, z rodziną nie wiem jak będzie ponieważ mam kredyt na dom i nie mogę znaleźć pracy żeby go spłacać. Złamałem poważnie nogę i teraz chodzenie sprawia mi trudność, Nikt nie chce mnie zatrudnić. Co robić. Nie mogę pozwolić, żeby moja rodzina nie miała co do garnka włożyć. Myślę również o samobójstwie chociaż zdaję sobie sprawę, że nie jest to rozwiązanie dla mojej rodziny tylko dla mnie. Ale organizm przestaje się bronić bo za długo to już trwa i nine wiem czy sobie z tym poradzę. Winię tylko siebie za moje problemy
mam 23 lata. chlopak mnie zdradzil i rzucil . wiem ze nikogo juz tak nie pokocham jak wojtka. nie potrafie bez niego zyc. mina miesiac, a ja wciaz o nim mysle i teknie. juz powoli moje zycie traci sesn. jak ktos mi nie pomoze to odejde z tad na zawsze. pomocy.. . . . . . . . . . . . . . . . . .
mam 23 lata. chlopak mnie zdradzil i rzucil . wiem ze nikogo juz tak nie pokocham jak wojtka. nie potrafie bez niego zyc. mina miesiac, a ja wciaz o nim mysle i teknie. juz powoli moje zycie traci sesn. jak ktos mi nie pomoze to odejde z tad na zawsze. pomocy.. . . . . . . . . . . . . . . . . .
Żyjemy w parszywych czasach, lecz istnienie, oddychanie, świadomość istnienia jest wartością. Będąc nawet w najcięższej sytuacji trzeba sobie zadać pytanie: Kto jest tym, kto chce popełnić samobójstwo? Kim jesteś? Czy to twoje imię i nazwisko chce się zabić, kształt twojego ciała, twój mózg, który wygląda jak włoski orzech? Co chcesz tak właściwie zabić? Swoje kredyty - które są pojęciem abstrakcyjnym i nie mogą cię skrzywdzić, strach, który jest tylko emocją? Wśród zwierząt nie ma zjawiska takiego jak próby samobójcze - to ciekawe, że takie zjawisko zdarza się wśród ludzi. Zastanówcie się tylko, dlaczego tak jest... Nasz świat jest pełen skomplikowanych konstruktów intelektualnych, takich jak tożsamość połączona z bagażem przeszłości, role społeczne, zobowiązania, związki. Kiedy się zawalają, nie wiemy co robić. Trzeba jednak zrozumieć, że jesteśmy tak naprawdę świadomością tego, że istniejemy, której nie można w żaden sposób zniszczyć. Zaakceptujemy siebie. Nigdy nie trzeba się zabijać. Jeśli nie masz już na nic sił, czujesz, że tracisz na wszystko wpływ po prostu wyluzuj. Nawet jeśli jutro jest koniec świata, nawet jeśli wszystkie osoby, które kochasz miałby trafić szlak, nawet jeśli jest termin egzekucji sądowej i komornik ma zabrać wszystko, co zgromadziłeś.
Uspokój się przede wszystkim, usiądź i skup się na własnym oddechu. Wyobraź sobie, że siedzisz tak wiele lat. Wszystko co dzieje się na zewnątrz ciebie, co postrzegasz - wydarzenia, zjawiska, opinie innych - przychodzi i odchodzi. Wszyscy kiedyś umrą, wszystkie budowle się rozpadną, wszystkie wierzytelności zostaną zapomniane, wszystkie abstrakcyjne konstrukt szlak trafi. Nic nie jest tak istotne żeby zabijać świadomość tego, że istniejesz!!! To coś, czego nikt nie może ci zabrać, ani dać, to coś co zawsze masz przy sobie i jest najważniejsze, ale może tego nie dostrzegałeś! Nikt nie może tego zabić, nikt nie może tego zabrać, skrzywdzić! Zacznij patrzeć na wszystko z tej głębokiej perspektywy. Na spokojnie. W każdej sytuacji pamiętaj o swoim oddechu i bądź świadomy tego, że jesteś.
Zacznij od jutra. Małymi kroczkami. Uspokój się. Powiedz sobie spokojnie gdzie jesteś, nawet jeśli to straszne miejsce i powiedz następnie tak: Jestem świadomy, że istnieję, nie wiem dlaczego, nie wiem po co, ale istnieję. Kiedy oddycham uważnie to piękne uczucie. Nic nie może mi tego zabrać zawsze mam tą chwilę przy sobie, zawsze jestem ze sobą, swoim najlepszym przyjacielem. Nikt nie może mi tego zabrać. Następnie utrzymuj tę świadomość. Na poziomie społecznym poddaj się temu, co los przyniesie. Zobaczysz, jeśli nie skrzywdzisz siebie sam, nikt nie może tego zrobić. Na spokojnie rób tyle ile możesz i nie przejmuj się tym na co nie masz wpływu. Może dobrze będzie się spotkać z psychologiem, porozmawiać z kimś bliskim, zaufanym. Jeśli nie masz takiej osoby, wciąż możesz porozmawiać z samym soba, on zawsze cię wysłucha. Bądź tu i teraz, nie w przeszłości, czy przeszłości - Istnieje tylko ta chwila! Przeszłość jest tylko abstrakcyjnym pojęciem, tak jak i przyszłość, ani jednej chwili nie spędzasz w przeszłość i przyszłości. Istnieje tylko teraźniejszość!!! Dlatego rób na spokojnie to co możesz, zawsze będąc świadomym obecnej chwili i bądź pogodny na tyle ile możesz, ale nie zmuszaj sie do tego na siłę. Polub siebie, naprawdę w głębi siebie jesteś zarąbistym gościem. Tylko daj mu przestrzeń, daj mu zaistnieć. Jeśli podejdziesz do wszystkiego spokojnie i będziesz żył tu i teraz - w tej chwili, świadomość, że istniejesz zadba o twoje ciało i umysł. Będziesz miał dach nad głową, co jeść i pić, będziesz pogodny. Odnajdziesz swoją przestrzeń i swoje miejsce. Być może nie dostaniesz tego, czego pragnie twojego ego - twój abstrakcyjny koncept stworzony przez twoje otoczenie, presję społeczną i wymagania innych, koncept który tak naprawdę nie istnieje, ale dostaniesz od życia to, czego naprawdę potrzebujesz. Wszystko będzie dobrze. Tylko nie walcz ze sobą i ze światem. Nie zabijaj swojego ciała. Daj się spokojnie ponieść twojej prawdziwej naturze i twoim prawdziwym potrzebom. One o ciebie zadbają i nie pozwolą cię skrzywdzić. Stosuj się do powyższych porad, a odnajdziesz siebie i swój dom. Wtedy będziesz szczęśliwy w wymiarze jakiego nie znałeś i będziesz miał siłę, by dzielić się swoim szczęściem z innymi. Ludzie będą do ciebie lgnąć i ci pomagać. Być może teraz się z tego śmiejesz, wątpisz i myślisz, że to wszystko jest nienormalne, naiwne i głupie - w stylu "Jesteś dzieckiem wszechświata, Jezus cię kocha, Jutro będzie lepiej", ale uwierz mi to działa! Czy jadąc pociągiem dźwigałbyś swoje toboły na plecach!? Pewnie, że nie! Połóż swoje ciężary, zrzuć je z siebie i przestań się martwić. Bądź tu i teraz i stosuj powyższe rady. Będzie lepiej, niż jesteś sobie w stanie wyobrazić. Wszystko samo o ciebie zadba! Obiecuję.
Do kilu dni nachodzą mnie czarne myśli są coraz mocniejsze i nie daje sobie z tym rady boję się tylko tego ze zrobię coś głupiego nie wiem jak mam dalej żyć wszystko co mam widzę w czarnych kolorach nic misie nie chce po-prostu czuje się tak jak bym był już przegrany choć staram się żeby było dobrze to zawsze wszystko wychodzi źle czy moje życie ma tak właśnie wyglądać mam 24 lat od 6 lat mieszkam sam z domu wyrzucono mnie za to ze jestem gejem i od 6lat nikt z domu nie dzwonił nie pisał nic ja dla nich już nie istnieję dlaczego tak właśnie jest dlaczego to życie tak kręci się chyba tego nigdy nie zrozumie ale wiem ze kiedyś nie wytrzymam i zrobię coś sobie tego się boję bardziej najbardziej poję się po-prostu śmierci ;-(
Dodaj nowy komentarz