Na nic mnie nie stać, a jeszcze ten alkohol...

Przykre jest to co piszesz i takie..popularne-tak dobrze to ujełam,a wiesz czemu?Bo taki sam problem ma wiele osób niekoniecznie na pierszy rzut oka w podobnej sytuacji do Twojej.Np JA..Jakis nieuważny obserwator odebrałby mnie za szczesliwa spełniona osobe-dwójka dzieci ,własne mieszkanko,ten sam maz 11 lat..Ja tez tak o sobie myslałam ..-do czasu.Bo oto moi bracia zaczeli swietnie zarabiac i małe mieszkanka zamieniac na piekne dwupoziomowe,wakacje nad naszym morzem na ekskluzywne wypady,auta na wypasione fury..No i ja juz im nie jestem w stanie dotrzymac kroku ,jestem tylko biedna krewna.NIenawidze spotkan rodzinnych bo wszyscy sie pusza..a juz najbardziej mnie irytuja propozycja np zabrania mojej córki np. w góry na narty do kurortu..bo przeciez ja sobie nie moge na to pozwolic zeby z nia jechac wiec wujek wspaniałomyslnie ja wezmie..ooooooooooooo.nie wiem czy mnie zrozumiesz-ale uwierz ze nie tylko tobie jest ZLE..Mysle ze fenomen polega na tym zeby nauczyc sie cieszyc z tego co sie ma..-ja tego nie umiem ,Ty tez nie ale ta umiejetnosc jest równoznaczna z osiagnieciem spełnienienia i szczescia.Chyba obydwie musimy spróbowac sie tego nauczyc ..Pozdrawiam