- abcdepresja.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Nienawidzę mojego życia, ale nie mogę się zabić...
12
Polecane tematy
zobacz
zobacz
zobacz
zobacz
- schizofrenia
- leczenie depresji
- dystymia
- zaburzenia afektywne dwubiegunowe
- psycholog
- jak postępować z chorym na depresję
- nerwobóle leczenie
- pomoc psychologa
- depresja w ciąży
- tłumienie emocji
- nastawienie ksobne
- jak walczyć z niską samooceną
- psychoterapia
- choroba afektywna dwubiegunowa leczenie
- stres
- biofeedback
- poczęcie dziecka
- depresja reaktywna
- antydepresanty skutki uboczne
- osobowość antyspołeczna
- jak namówić żonę do seksu
- depresja
- jak zapomniec o zdradzie
- impotencja
- choroba psychiczna objawy
- terapia behawioralna
- brak okresu
- depresja lękowa
- konsultacje lekarskie
- stres test
- wahania nastroju
- depresja objawy
- choroba afektywna dwubiegunowa
- zaburzenia lękowe
- objawy depresji test
- samookaleczanie
- depresja poporodowa leczenie
- psychiatra
- o czym mozna pisac z chłopakiem
Nowości na e-mail
najnowsze informacje na email
Dziewczyna napisała osobistą, wstrząsającą jak dla mnie wypowiedź, a w odpowiedzi dostała g***ny stek banałów. Ćwiczenia fizyczne pomogą jej rozładować takie napięcie w sposób konstruktywny... - no ręce opadają.
Trzymaj się mała, jak najszybciej się da próbuj się usamodzielnić i uciekać z tego piekła.
Dokładnie dziewczyna opisała piekło, w jakim się znalazła, a w zamian od psychologa dostała to, o czym każdy wie!!!!
bez kitu współczuje nigdy tak nie miałąm i nie chce mięc ale wiem co czuje bo moja przyjaciółka ma podobnie...Ale myśle ze sie wywiniesz masz juz 16 lat więc jeszce troche i staniesz na własne nogi i bedziesz mogłą coś osiagnac i pomóc mamie za to co dla cb zorbła a za to czego twój ojczym nie zrobił jej
Pozdrawiam ;*****
Aha i jeszcze jedno, pogadaj z mamą, naprawdę nie z żadną psycholog szkolną, one ci więcej zrobią szumu niż tego teraz potrzebujesz. Pogadaj z nią raz czy dwa, nawet trzy razy! Tak na spokojnie i powiedz JEJ dokładnie to, co tu napisałaś. Myślę, że jej też da to do zrozumienia. Dzieci są najważniejsze, uwierz mi, zwłaszcza dla mam:)))
Ja też tak mam, mama się stara, ojczym niby robi wszystko ale i tak nic nie mamy, tylko na pokaz.
Już nie mogę się doczekać, kiedy wreszcie zacznę pracować i pomogę mamie.
Doskonale cię rozumiem i wiem co przeżywasz.
Opisałaś sytuacje identyczną jak ja mam, no z wyjątkiem imienia ojczyma i tym, że mój brat ma 16 lat. Nasze życie jest po prostu żałosne!
Skąd ja to znam.
Sytuacja Bardzo podobna tyle, że nie mam brata tylko siostrę (zdrową).
A mojej matki mąż to dodatkowo alkoholik, który po pracy siada na laptopa, albo chodzi do knajpy obok ;/
A przez niego popsuła się relacja między mną, a moją mamą.
Ps. Psycholog to nie czarodziej, nie czepiajcie się jej.
To jest też człowiek i nie wyczaruje niczego.
Może jedynie podpowiedzieć jak poradzić sobie ze stresem,
złością i napięciem emocjonalnym.
A poza tym przez internet nie da się za bardzo pomóc nie mogąc wypytać o szczegóły, nie widząc reakcji, ani uczuć pacjenta.
Pozdrawiam
Widzę, że nie tylko ja spotykam się z opisaną powyżej sytuacją :) Tyle, że u mnie ojczym nie jest [jeszcze..] mężem mojej mamy, jednak mają razem 8-letnią, rozpieszczoną do potęgi córunię tatusia. Co się z tym wiąże? Mają we dwójkę niezłe układy wobec mnie, mała kłamie jak z nut, bo tatuś powtarza: "Jak ci coś Agata zrobi, to mi powiedz, a ja dam jej karę". Jak można tak uczyć dziecko? Doprowadza to do tego, że potrafi iść sobie normalnie, rozpłakać się i powiedzieć, że ją uderzyłam :). I kiedy mówię, najszczerzej jak tylko potrafię, że tego NIE ZROBIŁAM, słyszę: "Ja już cię dobrze znam, szlaban!". A mama? Mama kiedyś miała swoje zdanie, ufała mi i rozmawiała ze mną jak z przyjaciółką od serca. And now? :) Now it's over ;). Ukochany jest jej obrazkiem, jej ideałem, z którego MUSI brać przykład, bo inaczej wybucha awantura. I macie rację - tu nie pomoże żaden szkolny psycholog. To jest po prostu życie.
Ech ja mam tak samo tylko ze ja to chlop :P mama wszystko robi oplaca rachunki itp a tata po powrocie z pracy najczesciej wejdzie na lapotopa i wejdzie na czaterie i fruu do 3-4 w nocy (juz od 2 dni sie do mnie nie odezwal) jesli mama jest zmeczona po pracy (pracuje w banku 9 godzin dziennie) i czegos nie zrobi to robi sie awantura ja to bym poprostu zrobil bym takiemu ojcowi PIF - PAF!!!!!!!!
Czytając tę historię coraz bardziej się zamyślałem nad sensem życia i cierpieniem człowieka. Przyznam że sytuacja nie jest łatwa ale z każdego problemu można wyjść trzeba tylko znaleźć odpowiednią furtkę. Jeśli chodzi o problemy związane z ojczymem to podziwiam Cię jaką jesteś silną osobą iż wytrzymujesz jeszcze w takiej sytuacji. Brat chory na autyzm to kolejne cierpienie. Nie przejmuj się brakiem znajomych bo w gimnazjum ludzie czasami bywają niedojrzali i nieczuli na ludzką krzywdę. W liceum wszystko się zmienia wiem to z własnego doświadczenia. W gimnazjum przez długi czas nie umiałem nawiązać z nikim kontaktu.
Moja rada brzmi. Poszukaj pomocy nie na forum internetowym lecz u konkretnej osoby. Jeśli mogę coś doradzić to myślę że dość dobrze zrozumie Cię osoba duchowna. Mówię rzecz jasna o księdzu lub siostrze zakonnej. Jeśli znasz taką osobę lub wiesz że może cię ona wysłuchać to czasami nie ma leprzego rozwiązania. Są takie sytuacje że żaden psycholog czy pedagog szkolny nie będzie umiał Ci pomóc.
I jeszcze jedno. Cierpienie nadaje sens naszemu życiu i nawet jeśli jesteś osobą niewierzącą to wiedz że Bóg nie stawia przed człowiekiem takich barier, których nie mógłby pokonać albo takich problemów, przez które nie umiałby przejść. A nawet gdy tak postąpi to da Ci zawsze w tych momentach siłę by moc je pokonać. Nawet gdy myślimy że pozostaliśmy sami to zawsze mamy na kim polegać. Jezus tylko czeka by poprosić Go o łaskę pomocy i dar pocieszenia.Ufaj miłosierdziu Bożemu i postaraj się odmawiać koronkę do Miłosierdzia Bożego.
Życzę zmian na lepsze i pozdrawiam
"Cierpienie nadaje sens naszemu życiu" - jak można pisać takie zdanie w kontekście Boga? Jezus obiecuje w Apokalipsie św. Jana, że "I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu: "Oto przybytek Boga z ludźmi [...] I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu". To jak się spełnią te słowa to życie będzie już bez sensu?
Dodaj nowy komentarz