Od jakiegoś czasu bardzo boję się jeździć autobusem i tramwajem oraz autem

miałem podobny problem przez 9 lat, nie mogłem wśiąść do tramwaju, autobusu, poza tym mialem wiele innych objawów.
łykałem najróżniejsze tabletki, niektóre mnie usypiały, inne uspokajały, troche pomagały, ale nie leczyły. nie wyleczyły.
2 lata temu poszedłem na 3 miesięczną intensywną terapię grupową, w krakowie. psychiatrą który rowadził tę zajęcia, była pani jagoda, tak ją nazywaliśmy, nazwiska nie pamiętam, to bardzo mądry lekarz który zna się na swojej robocie i potrafi pomagać ludziom. wiem o tym, bo mi pomogła.
najpierw dzięki terapii odłożyłem leki, nie potrzebuję zupelnie tabletek, nauczyłem sie kontrolować i rozumiec swój problem, skąd się wział i w jakich sytuacjach dostaję objawy. osoby który nie mają doświadczenia terapii nie sa w stanie poradzić sobie z objawami, nie znają źródła.
dodam że nie mam bliskich ktorzy mi pomagali, nikt nie rozumial mojego problemu, nikt nie mial doswiadczeni depresji, ani choroby psychicznej. zawsze w domu panowalo przekonanie, boisz się przełam się i to był koniec tematu.
objawy mijały mi stopniowo, najpierw mogłem nie brac leków, nie chciałem, wstydziłem się tego ze biorę leki antydepresyjne, bo to jest powód do wstydu-można sie wyleczyć, można sobie pomóc, można czuć sie dobrze, ale samemu sobie nie poradzisz.
potem przestałem się bać wychodzić z domu, od niedawna jeżdżę tramwajem. oczywiście choroba nadal jest we mnie, ale przegrywa. nadal mam emocje które powodują we mnie dziwne stany, ale potrafię to skontrolować i uspokoić, bo wiem skąd to się bierze.

jeśli jest ci źle, jeśli sie boisz i wiesz ze to jest w głowie, ze fizycznie z tobą jest ok, nie rób sobie krzywdy i idź się leczyć do psychiatry, nie wstydź się, bo jak nie będziesz się leczyć, bez wiedzy na temat swoich problemów i objawów będziesz się czuć coraz gorzej. sam sobie nie pomożesz, a leki na niektórych działają na niektórych nie, poza tym myśli i emocje wpędziły cie w chorobę, to one mogą cie też wyleczyć.