Po jakim czasie leczenia powinny zaniknąć natrętne myśli?

Witaj Tomku, chciałam podzielić się moim osobistym zdaniem w związku z twoją sprawą. Otóż pierwsza rzecz do której powinieneś przywiązać uwagę to koniecznie psychoterapia, taka która bardzo precyzyjnie dociera do zarodka problemu, analizuje go i udziela podpowiedzi czy też kieruje nas samych w stronę określonego wyboru życiowego, gdyż w międzyczasie poznaliśmy już samych siebie i nasze pragnienia. W trakcie depresji czy natręctwa myśli jest to właściwie niemożliwe. Najpierw jednak wg mnie musi zadziałać korzystnie lek byśmy byli bardziej zdolni do współpracy z psychoterapeutą, tak osobiście uważam z moich doświadczeń a depresje są nieodłącznym problemem mojego życia. Lecz bywa i tak, że depresja depresji nierówna oraz że za każdym razem może przejawiać się nieco inaczej u tego samego człowieka. Reasumując, do jakiejkolwiek psychoterapii musimy być "gotowi" - czyli c h c i e c jej i ufać, że właśnie w tym a tym momencie odegra ona najefektywniejsza rolę. Ogólnie mówiąc, jeśli lek zaczął już działać pozytywnie/bo mógł i nie, różnie jest czasem, ja miałam ciągle zmieniane, na dwa miałam uczulenie i natychmiast odstawiane były. Pamiętam wyjątkową sytuację u mnie z m***, było nieźle, poprawa, dopóki nie zwiększono mi dawki i wtedy absurdalnie poczułam się stopniowo coraz to gorzej i gorzej. Ważne jest dlatego czy idzie się na lek i jak się już lepiej czuje. Czuje poprawę to wtedy myśleć o terapii, oraz - trzeba być zdecydowanym, że się chce, bo może nie przynieść owocnych rezultatów lub niewiele, powiedzmy niewystarczająco, może nas także zmęczyć, zniechęcić wręcz. Ja tak raz miałam, trzeba czuć gotowość do współpracy i do zmian w swoim życiu.
Druga sprawa. Terminu ślubu bym nie przekładała na razie, bo uważam, że skoro lepiej już się czujesz oraz jeśli gotowy jesteś "walczyć z życiem o życie" czyli poddać się terapii, to nie sądzę byś nie zdążył przed:) Głowa do góry:) A logicznie patrząc skoro wcześniej byłeś zadowolony z tego związku i kochałeś, a jedynie data ślubu cię "wystraszyła" to znaczy, że jest tylko oznaka "choroby"/niemocy podjęcia decyzji życiowej w tej konkretnej chwili, a nie oznaka. że zmieniasz zdanie bądź wahasz się. Głowa do góry i - d z i a ł a j !! To ci szybciej wszystko przejdzie.
Trzecia spraw z którą chciałam się podzielić, to że z mojej autopsji im dłuższa i dogłębniejsza terapia tym owocniejsza i na dłużej nas trzyma. Moi znajomi z terapii tak samo po terapiach czują, że "nauczyli się" wiele i że "pomogła" na rok lub nawet więcej niektórym, ale po dłuższych, po innych krótszych, hmm i ja i moje znajome 3 kobiety poczuły się bardzo szybko źle od nowa.
Czwarta rzecz : słyszałam, że bardziej pomaga na natręctwo myśli także autoterapia - w stylu: pozwalasz myślom przepływać sobie wolno i spokojnie , ignorując je tak jakbyś powiedział sobie OK, no dobra , teraz to ja ponieważ nie jestem w stanie z nimi walczyć, nic zrozumieć, podjąć decyzji, zostawię je własnemu biegowi, a ja będę obserwatorem /można się położyć i rozluźnić/, który z pobłażliwym uśmieszkiem będzie ignorować i pozwalać by sobie takie myśli "płynęły" tak jakby one ciebie nie dotyczyły. To ponoć trwa, ale gdy zacznie ci wychodzić ta "odporność" na te dręczące myśli, to jest to najskuteczniejsza metoda gdyż w zasadzie pozbędziesz się ich bezpowrotnie lub naprawdę na długo. Czytałam i słyszałam o tej metodzie od osób, które twierdzą, że to jedyna efektywna i na długo pomaga. Przyznam, że dopiero teraz sobie o tym przypomniałam, dzięki chęci pomocy tutaj w twoim problemie. Polecam także spisać na kartce jakie masz problemy i jedynie pamiętać, że to nie jest jeden i wyznaczyć kolejność wagi problemu, dać pierwszeństwo i działać wg planu i bez pospiechu.
Nie wiem czy jakoś choć troszkę przydała ci się moja wypowiedź, może już zacząłeś podejmować jakieś kroki. Dziękuję za uwagę, jeśli przeczytasz to i życzę cierpliwości i pozostawienia dręczących cię pytań bez odpowiedzi przez jakiś czas i bez paniki, problem sam się rozwiąże, pamiętaj, że najważniejsze w życiu to jest zdrowie.
PS./nota bene:)/ Moja siostra mawiała zawsze : "z problemem trzeba się najpierw przespać". Ona tak dosłownie robiła, kiedy mogła szła spać, po czym twierdziła, że nowy umysł, świeży umysł, że nowy dzień, zawsze coś nowego nam podsunie i że nie należy zbytnio planować, dręczyć się.
Ja czasem skorzystałam z jej rady.......powiem, ze efekt był:)
Wniosek taki; należy się zdystansować do problemu jak najbardziej to możliwe.
/ I wish I could do that all the time:)/ - dobrze jest doradzać, często gorzej praktykować:). Po to jest forum, więc myślę, gdy jeden doradzi drugiemu i zamieni kilka slow oraz podzieli się swoim problemem, jest raźniej i myśli w głowie zaczynają się klarować.

Pozdrawiam