Problem z osobą mającą chorobę afektywną dwubiegunową

Witam Agnieszko. Mam podobny problem. Moja matka leczy się na schizofrenie maniakalno-depresyjną od ponad 30 lat.
Ja mam dziś 30 lat i wiem jak bardzo Ci ciężko, to co ja sama przeżyłam, do dziś tkwi we mnie, a wciąż dochodzą coraz to nowe problemy.
Ja pamiętam głównie z jej strony obelgi, awantury, bicie, budzenie w środku nocy,wstyd przed rówieśnikami, sąsiadami. Ja również usłyszałam, że powinno mnie nie być i że jestem gównem, szmatą i zniszczyłam jej życie, bo przeze mnie odeszła z pracy. Mam starszą siostrę, która już założyła rodzinę, ale wiem dobrze, że nasze wspólne przeżycia i w niej tkwią głęboko i miały na nas duży wpływ.
Mimo wszystko zazdroszczę Ci czegoś bardzo, postawy twojego ojca, tego, że cokolwiek z tym zrobił i jest dla was. Mój ojciec przepił większość mojego życia, przeważnie nie było go w domu, potem zaczęłam powoli uciekać też z niego moja siostra i cała "uwaga" mojej matki skopiła się na mnie, przeszłam naprawdę wiele i nikomu tego nie życzę. Dziś moja matka ma 70 lat, jest z nią coraz gorzej, a mój ojciec przestał pić, ale w zamian za to zaciągnął masę długów. Ciągle mieszkają razem i się nie rozwiedli.
Ja obecnie mieszkam za granica i tu pracuje, żeby jakoś ułożyć sobie życie i mimo wszystko nie dać im całkiem utonąć w długach. Cały czas jestem w kontakcie z nimi i z moją siostrą, ale już brak mi sił do tego wszystkiego i obawiam się, że popadam powoli w depresje, którą już kiedyś przeszłam. Aga, trzymaj się, nie jesteś sama i wszystko w końcu będzie ok. Agnieszka.