Rodzice traktują mnie jak powietrze. Jak zwrócić na siebie ich uwagę?

Jestem wielką zwolenniczką porad i terapii psychologicznych. Jednak gdy czytam tego typu porady jak ta powyżej, tracę wiarę w sens zwracania się o poradę. "Postaraj się zakomunikować rodzicom, jak się czujesz i czego oczekujesz." Co to za porada, gdy dziewczyna napisała rodzicom list, że musi iść do psychiatry? Czy może być coś jeszcze bardziej wstrząsającego dla rodzica niż otrzymanie takiego listu? Czy można bardziej wyraziście zakomunikować im o swoich potrzebach? Dziewczyna (a właściwie dziecko jeszcze) zrobiła już wszystko. Nie zna innego sposobu i prosi o pomoc mądrą, starszą osobę, specjalistę. I otrzymuje poradę, że ma zrobić... to samo...