Skąd te myśli? Co mi jest?

Witam.
Od bardzo długiego czasu się wszystkim przejmuje, właściwie to wszystko zaczęło się od podstawówki. Byłam wyśmiewana przez rówieśników, co spowodowało u mnie niskie poczucie wartości. Potem gimnazjum znowu źle i genialny pomysł okalecza się. Następnie chwilowe podniesienie, znajduje miłość, udaje mi się w życiu staje się atrakcyjna. Tylko co jakiś czas nachodzi mnie smutek, którego nie umiem pokonać. Łatwo mnie zranić czy doprowadzić do płaczu, szybko się poddaje. Potem zostawia mnie ważna dla mnie osoba. Nie wiem co teraz, od trzech tygodni prawie nic nie jem, można by powiedzieć, że mam wstręt. Płacze, często mi strasznie smutno, miałam myśli samobójcze. Myślałam, że dam sobie radę, spotykam się z ludźmi jest dobrze, a kiedy zostaje sama wszystko wraca, znowu tracę chęć na cokolwiek. Mam ochotę na ból fizyczny, żeby nie czuć tego czegoś wewnątrz. Od dziecka też cierpię na bezsenność, która z powodu natłoku problemów zwiększyła się, już prawie nie ma nocy żebym spała normalnie. Gdy jestem sama czuje się beznadziejna, nic niewarta. Potem chwilowe uniesienie trochę lepiej i znowu dół. Co się ze mną dzieje? To jest nie do wytrzymania?