Witam mam na imię Piotr i zmagam się z depresją, potrzebuje pomocy

Hej,
bardzo dobrze Cię rozumiem, gdyż kilka lat temu przechodziłam przez takie same stany psychiczne. Tak samo odizolowywałam się od otoczenia. Wszystko mnie przerastało. A wyjście na ulicę było niemożliwością. Również miałam myśli samobójcze - rodzice nie wiedzieli, co się ze mną dzieje, byli załamani. Podobnie jak Ty, ja również wcześniej byłam energiczną, burzącą wszelkie przeszkody, podejmującą wszelkie wyzwania młodą osobą.
Teraz z perspektywy paru lat dziękuję za to kompletne załamanie psychiczne, bo ono ukazało mi zupełnie inny, piękniejszy świat. Uważam, że to był bardzo ważny przełom, który ukształtował mnie jako człowieka i kobietę. Teraz jestem silniejsza psychicznie, a przede wszystkim mądrzejsza życiowo. Choć wtedy wydawało się mi, że wszystko skończone, że wszystko to, do czego dążyłam, gdzieś przepadło... Nie potrafiłam nawet znaleźć sensu w życiu. Wydawało mi się, że wszystko to, co robiłam do tej pory, było bezsensowne. Nie umiałam odnaleźć celu ani energii do tego, by powstać. Czułam, że zapadam w jakąś czarną dziurę, z której nie ma wyjścia. Otóż JEST!!!
Ważne jest to, by sobie dać czas - miesiąc, parę miesięcy, rok. Nie stresować się upływającym czasem! To NIE jest czas stracony. Bo w życiu jest tak, że wydaje nam się, że zostajemy gdzieś daleko z tyłu, czas pędzi obok nas, a my jesteśmy bierni, nic nie robimy. A potem nagle okazuje się, że w jednej chwili, niekiedy w wyniku jednej decyzji, potrafimy wyprzedzić wszystkich o wiele, wiele godzin, dni, lat.
To, co teraz przeżywasz, jest dla Ciebie. Wielu ludzi ma taki okres w swoim życiu. Jedni udają, że go nie ma, pakując się w alkohol, uzależnienia, różne środowiska. Drudzy zamykają się w sobie, odizolowują. Inni nie przyznają się przed bliskimi.
Gdy ja byłam na dnie psychicznym, strasznie mało osób było w stanie mnie zrozumieć. A ja nie potrzebowałam pocieszeń. Potrzebowałam jedynie zrozumienia i spokoju, a przede wszystkim czasu.
TY jesteś najważniejszy w swoim życiu - pamiętaj o tym! Nie praca, nie pieniądze, nie kariera. TY.
Jeśli będziesz chciał pogadać, to mój e-mail: aprilka@interia.pl.

Agnieszka