Załamanie się po urodzeniu dziecka

3 miesiące temu urodziłam trzecie dziecko, jeden syn ma 6 lat drugi 3 i teraz córka. Od około 2 miesięcy czuje się okropnie, nie to żebym była leniwa ale nie potrafie się cieszyć, chodzę smutna nawet nie chce mi się z nikim rozmawiać. Wstaje bo muszę, nie że chce w mojej głowie mam taki bałagan że sama nie wiem po co się tak spiesze ciągle myslę że musze to i jeszcze to zrobić. Chce mi się płakać, wydaje mi się że robie wszystko szybko a faktycznie robię pomału,chcę dużo zrobić ale nie mogę, mój organizm odmawia mi, nie mam nawet siły zrobić sobie coś do jedzenia.

Kiedyś powiedziałam mężowi że dziwnie się czuje to przy kłotni mi wypomniał, wszystko kiszę w sobie ale to nie jest najgorsze, najgorsze jest, że nie mam siły na nic nawet na zabawę z dziecmi chociaż je bardzo kocham i kiedyś robiłam z nimi wszystko a teraz jest mi obojętne wszystko co mogę zrobić żeby wrócić do swojego spokoju wewnetrznego czasem nawet wydaje mi się że jestem już nikomu niepotrzebna! Ot jestem bo zawsze byłam a teraz i tak nie bawie się z dziećmi to po co im taka matka? Mąż wpatrzony w córkę ,nareszcie ją ma.

A ja do gotowania ,może sprzatania ?Sama nie wiem może bezemnie mieli by lepiej bo pocóż ja im jak nie umiem się smiać? Przed samym porodem jeszcze mój tato umarł (powiesił się ) chce mi się tylko płakać ta ciąża była najgorsza, dość że po 14 godzinach zrobili mi cesarkę później dziecko wywieźli do innej kliniki, później dostałam gorączki 40, znowu jakieś nerwy na kręgosłupie się posklejały bo karmie piersią to dlatego podobno  znowu brzuch mi sie otworzył, mam naprawdę dosyć wszystkiego nawet nie chce mi się z nikim o tym gadać bo pomyślą że tylko jęcze i narzekam to po co?Najgorsze jest że nie mam żadnego celu...nic ...tylko to że jestem i żyję z dnia na dzień.