Sport a depresja

Wszyscy wiedzą, że sport to zdrowie. Lekarze i dietetycy zachęcają ludzi do uprawiania różnych dyscyplin sportowych. Wysiłek fizyczny jest wskazany dla osób w każdym wieku, bez względu na płeć. Dyscyplin sportu wystarczy, by każdy znalazł coś dla siebie. Jednak w przypadku depresji, szczególnie w fazie nasilonych objawów, uprawianie sportów może nie być najlepszym rozwiązaniem dla chorego.

W trakcie utrzymywania się silnych zaburzeń nastroju i obniżenia sprawności psychomotorycznej, choremu ciężko jest zadbać o własne potrzeby. Osoba w takim stanie nie ma możliwości ani chęci, by uczestniczyć aktywnie w codziennych czynnościach.

Problemy z ubraniem się, przygotowaniem posiłku, czy po prostu wstaniem z łóżka są dla niej bardzo przytłaczające. Namawianie chorego w tej fazie do aktywnego uczestnictwa w zajęciach fizycznych będzie miało odwrotny od zamierzonego skutek.

Chory może poczuć się nierozumiany i zmuszany do rzeczy, na których wykonanie nie ma ochoty ani siły. Propozycje uprawiania sportów należy zgłosić choremu w trakcie ustępowania objawów depresji, kiedy jego motoryka znacznie wzrośnie, a nastrój się ustabilizuje. Wtedy aktywność fizyczna może przyspieszyć powrót do zdrowia i dać choremu możliwość uczestnictwa w życiu społecznym.