Stosowanie leków przeciwdepresyjnych w ciąży

W oczach opinii publicznej ciąża jest czasem spokoju i ciepłych uczuć. Większość ludzi uważa, że kobieta w ciąży powinna odczuwać tylko pozytywne emocje, cieszyć się każdą chwilą i z nadzieją patrzeć w przyszłość. Wszystkie choroby i zaburzenia sprzed zajścia w ciążę powinny odejść, jak za dotknięciem magicznej różdżki.

Jednak problemy zdrowotne – zarówno psychiczne, jak i fizyczne nie ustępują całkowicie w trakcie ciąży. Niektóre z nich mogą się nasilać. Ciąża jest czasem specyficznym, gdyż ze względu na rozwijający się płód, kobieta nie powinna przyjmować leków.

Przyjmowanie leków w ciąży musi przynosić więcej korzyści terapeutycznych, niż szkód dla obu organizmów. Płód, poprzez połączenie z organizmem matki, oprócz substancji potrzebnych dla jego rozwoju, przyjmuje także inne substancje, które mogą mu zaszkodzić. W tej grupie znajduje się wiele leków.

Unika się podawania leków w pierwszych 3 miesiącach ciąży. Jest to czas bardzo intensywnego rozwoju dziecka, powstają wtedy wszystkie ważniejsze ośrodki i zawiązki narządów. Dlatego też leki przeciwdepresyjne lekarze starają się podawać po 3 miesiącu ciąży. Depresja zwykle nie ustępuje w trakcie ciąży, a u niektórych kobiet może się pogłębić. Ważne jest, aby leczenie depresji w tym czasie było odpowiednio dobrane, a stan zdrowia chorej pozostawał pod stałą kontrolą. Stosowane są wtedy także elektrowstrząsy, które wbrew pozorom wykazują mniej skutków ubocznych, niż tradycyjna farmakoterapia.

W leczeniu depresji w ciąży ważne jest dobranie odpowiednich metod oraz oszacowanie zagrożenia, jakie będą one wywierać na rozwój płodu. Leczenie depresji powinno przynosić więcej korzyści dla stanu zdrowia matki, niż zagrożeń wpływających na przebieg ciąży.

W dniu 28 czerwca 2009 roku zmarła Pani Docent Joanna Meder. Przez wiele lat była kierownikiem Kliniki Rehabilitacji Psychiatrycznej i Dyrektorem d/s Lecznictwa Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie. Była autorką wielu publikacji, dużą część swojego życia poświęciła leczeniu chorych na schizofrenię. Jej pogoda ducha oraz ciepły uśmiech sprawiały, że pacjenci darzyli ją wielkim zaufaniem. Była wzorem lekarza.