Test Depresji Becka

W chorobach psychicznych nie ma badań laboratoryjnych, których wyniki jednoznacznie wskazywałyby na diagnozę, tak jak np. poziom glukozy w cukrzycy. Czasem używane są testy, kwestionariusze, które mogą jedynie sugerować jakieś zaburzenie. Zawsze wymagają one jednak, potwierdzenia badaniem lekarskim. Takim pomocnym badaniem w depresji jest Skala Depresji Becka. Została ona stworzona przez Aarona Becka w 1961 roku.

Test ten, składa się z 21 pytań, na które pacjent samodzielnie udziela odpowiedzi. Wypełnia się go w odniesieniu do konkretnego okresu czasu, np. minionego miesiąca lub tygodnia. Pacjent wybiera odpowiedź spośród 4 wariantów, które odpowiadają kolejno większej intensywności objawów. Są one punktowane odpowiednio jako 0, 1 ,2 i 3 punkty, które po zsumowaniu dają wynik testu. Jednak nie wystarczy to do rozpoznania lub wykluczenia depresji. Test może być tylko pomocą w diagnozie lub może służyć do monitorowania skuteczności leczenia.

Wynik uzyskany w Skali Depresji Becka najlepiej oceni lekarz specjalista w połączeniu z przeprowadzonym przez niego badaniem. Samodzielne wykonanie testu oraz uzyskany w ten sposób wynik, może być ważnym sygnałem o istnieniu zaburzeń nastroju. Wszelkie budzące niepokój wyniki, lub ich nieadekwatność do odczuwanego samopoczucia, powinny skłaniać do wizyty u lekarza. Test ten jest szczególnie przydatny w monitorowaniu skuteczności leczenia depresji. Przydatna jest także możliwość porównywania wyników, otrzymanych w różnych okresach czasu, np. przed wyborem metody leczenia depresji, i w jego trakcie.

Najpierw określ jakiego przedziału czasu będą dotyczyły Twoje odpowiedzi, i stosuj te ramy czasowe do wszystkich pytań. Najlepiej jest wypełniać skalę w odniesieniu do ostatnich dwóch tygodni lub miesiąca. Nie zmieniaj wybranego przedziału czasu w trakcie udzielania odpowiedzi. Spokojnie zastanów się nad każdym pytaniem, tak by zaznaczone odpowiedzi stanowiły wiarygodne odzwierciedlenie Twojego samopoczucia.